Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για το Δόξα τω Θεώ στα καλά και κυρίως στα άσχημα


Σας καλημερίζω.
Ο φετινός Ιούνιος είναι όπως και των τελευταίων ετών.
Βροχερός και δροσερός.
Το γκρίζο καλοκαιρινό σκηνικό είναι το ιδανικό στην Ελλάδα του 2011.
Φέτος διακοπές κάνει μόνο η ΔΕΗ.
Όλοι οι υπόλοιποι σε συγγενείς και φίλους.
Αυτό είναι καλό γιατί γίνεται και σύσφιξη των σχέσεων.
Πάνε τα μπερεκέτια με τις διακοπές σε εξωτερικά και ελληνικά νησιά.
Βέβαια κάποιοι έχουν ακόμη αυτή τη δυνατότητα αλλά ντρέπονται να το πούνε.
Φτάσαμε να κοιτάζουμε με μισό μάτι όσους έχουν οικονομική άνεση.
Εγώ επειδή συνηθίζω κάποιες φορές να λέω «Δόξα τω Θεώ» στην ερώτηση «τι κάνεις» ακόμη και αν δεν νιώθω καλά και ομολογώ ότι ορισμένοι με κοιτάζουν περίεργα.
Δοξάζω τον Κύριο ακόμη και όταν έχω φόβους για την υγεία μου και όταν αμφισβητείται ότι είναι καλή.
Ε ναι άνθρωποι είμαστε.
Από χώμα και νερό.
Ούτε από ατσάλι, ούτε από σίδερο.
Είμαστε ψεύτικοι, όπως και ο κόσμος μας.
«Να σου δώσω μια να σπάσεις αχ βρε κόσμε γυάλινε» που έλεγε και ο Στελλάρας.
Ο Γέρων Παϊσιος έλεγε: «Όταν ο άνθρωπος λέει «δόξα σοι ο Θεός», βοηθάει ο Θεός, γιατί η ευγνωμοσύνη με το ταπεινό φρόνημα και με τον φιλότιμο αγώνα τραβάει συνέχεια ουράνιες δυνάμεις και ευλογίες θεϊκές.
…Και εσείς πάντα να λέτε «δόξα σοι ο Θεός, δόξα σοι ο Θεός», μέχρι να ορμήσει η αγέλη στην θάλασσα…»

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για το Μεσοπρόθεσμο που έρχεται


Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Ο Ιούνιος φεύγει έχοντας στην πλάτη του την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Σχεδίου.
Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι την Τετάρτη είναι των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, την Πέμπτη των 12 Αποστόλων και την Παρασκευή των Αγίων Αναργύρων.
Να βάλουν το χέρι τους για να μην ζήσουμε τα χειρότερα.
Το ότι όποιος ψηφίσει αυτό το Σχέδιο θα υπογράψει την πολιτική καταδίκη του δε νομίζω να το αμφισβητείτε.
Οι ίδιοι λένε ότι είναι άδικα τα μέτρα.
Τι σημαίνει δηλαδή ότι με αυτές τις κουβέντες βαφτίζονται στο Σιλωάμ και όλα όσα κάνανε νερό και αλάτι;
Να γίνει ονομαστική ψηφοφορία για να ξέρουμε ποιοι αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.
Για το καλό μας έχουν γίνει πολλές αδικίες σ αυτόν τον κόσμο.
Και οι ισχυροί όταν κηρύσσουν πολέμους ευαγγελίζονται σωτηρίες κρατών.
Το ίδιο δεν γίνεται και σε εμάς;
Σωτήρας επικαλείται ότι είναι και παίρνει δάνεια για να μην έχουμε παύσεις πληρωμών.
Γιατί όλα αυτά τα δάνεια δεν πρόκειται να φέρουν ούτε ανάπτυξη, ούτε θέσεις εργασίας, ούτε τίποτα.
Αντιθέτως μπαίνουμε όλο και πιο πολύ μέσα.
Μου κάνει εντύπωση που υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν αυτήν την πολιτική.
Ακόμη και τώρα που γράφω γι αυτά, δεν πιστεύω ότι είναι πραγματικά γεγονότα στην Ελλάδα.
Και όχι τίποτα άλλο αλλά δεν θέλω να σκέφτομαι την ημέρα που θα μας πούνε «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν».
Καλά είπε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος να προσευχόμαστε.
Μόνο αυτό μας σώζει.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για τον Θείο Έρωτα και την τρέλα μας σ' Αυτόν


Ούτε που καταλάβαμε πότε πέρασε αυτός ο μήνας.
Ο πρώτος του καλοκαιριού.
Πάμε για την καρδιά του θέρους.
Καύσωνες δεν ζήσαμε ακόμη και ευτυχώς.
Γιατί πού χρήματα να πας στη θάλασσα.
Θα πρέπει να βάλουμε ρεφενέ για να μετακινηθούμε.
Όπως παλιά είχαμε μια Κυριακή για εκδρομή έτσι και τώρα.
Υπάρχουν όμως και οικογένειες που ζούνε με δανεικά.
Γιατί είναι στην ανεργία ή τους καθυστερούν μισθούς.
Από ξύλου κρεμάμενοι είμαστε όλοι.
Σε αυτή τη φάση ας πάρουμε το φάρμακο μας. Τον Λόγο του Κυρίου:
Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του: «Παρατηρήστε τα κοράκια: ούτε σπέρνουν ούτε θερίζουν και δεν έχουν ούτε κελλάρι ούτε αποθήκη και όμως ο Θεός τα τρέφει...Παρατηρήστε τα κρίνα πως μεγαλώνουν: δεν κοπιάζουν, ούτε γνέθουν κι όμως σας βεβαιώνω πως ούτε ο Σολωμών σ όλη του τη μεγαλοπρέπεια δεν ντυνόταν όπως ένα από αυτά. Κι αν ο Θεός ντύνει έτσι το αγριόχορτο, που σήμερα υπάρχει κι αύριο το ρίχνουν στη φωτιά, σκεφτείτε, ολιγόπιστοι, πόσο περισσότερο θα φροντίσει για εσάς».
Τρελή είσαι; Θα μου πείτε.
Ποιος δεν είναι τρελός που πιστεύει στην Ανάσταση ψυχών και σωμάτων;
Είμαστε τρελοί εμείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι.
Ευτυχώς δηλαδή γιατί αλλιώς θα μας είχαν τρελάνει με το σκοτάδι τους όσοι είναι εναντίον μας.
Μαζί με τον Θεό και τρελός παρά μονάχος μου και λογικός.

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για τους γιατρούς και τον Ιατρό


Καλή σας ημέρα.
Η ιατρική τελικά είναι η επιστήμη της εκτίμησης.
Και σαφώς ένας γιατρός όταν κάνει μια διάγνωση πρέπει να σκέφτεται ότι εκείνη την στιγμή ο ασθενής απέναντι του είναι ένα δικό του πρόσωπο.
Δηλαδή έτσι όπως του μιλάει θα μιλούσε στα παιδιά του ή στο- στη σύζυγο;
Γιατί το να κάνεις μια διάγνωση δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Ένα έχω να πω: Όσοι πιστεύουν στον Θεό και όχι στην επιστήμη είναι οι ιδανικοί γιατροί.
Γιατί πολύ απλά Τον επικαλούνται για να Τους φωτίζει να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Ας έχουν παράδειγμα τους τον Άγιο Λουκά Συμφερουπόλεως που δεν είχε μόνο επιστημονική κατάρτιση, αλλά και αγάπη για τους ασθενείς.
Γράφει χαρακτηριστικά σε βιβλίο του:
«Ξεκινώντας την εξέταση, ο γιατρός πρέπει να έχει υπόψη του όχι μόνο την κοιλιακή χώρα, αλλά τον ασθενή εξ ολοκλήρου, τον οποίο δυστυχώς οι γιατροί συνήθως αποκαλούν «περίπτωση». Ο άνθρωπος φοβάται και είναι απελπισμένος, η καρδιά του σπαρταρά, όχι μόνο με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, αλλά και με τη μεταφορική της σημασία. Γι αυτό πρέπει να δυναμώσετε την καρδιά του όχι μόνο με κάμφορα ή digulen, αλλά πρέπει να απαλλάξετε τον ασθενή από το άγχος και την ψυχολογική φόρτιση. Ο ασθενής δεν πρέπει να δει το χειρουργικό τραπέζι, τα έτοιμα εργαλεία, τους ανθρώπους με ιατρικές μπλούζες, με τις μάσκες στα πρόσωπα και τα γάντια στα χέρια. Κοιμίστε τον εκτός του χώρου του χειρουργείου. Επίσης φροντίστε να είναι ζεστός καθ όλη τη διάρκεια της εγχειρήσεως, διότι είναι πάρα πολύ σημαντικό».
Λείψανο του Αγίου φυλάσσεται στη Μονή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένη στα Κομνηνά και κάθε Πέμπτη απόγευμα στις 5 γίνεται παράκληση.
Μοναδική θεραπεία βρίσκουμε στον Κύριο.
Μονόδρομος.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για τη φλόγα της ειρήνης και τις φλόγες που σβήνουν

Καλή σας ημέρα και καλή εβδομάδα.
Η φλόγα των Special Olympics άναψε και στην Ξάνθη το Σάββατο.
Ήμουν λαμπαδηδρόμος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και γνωρίζω πως είναι να μεταφέρεις το μήνυμα ειρήνης και αγάπης.
Με μεγάλη μου χαρά είδα ότι το Σάββατο είχε κόσμο στην πλατεία που στήριξε τους όσους μετέφεραν τη φλόγα.
Η Ελλάδα του 2011 μπορεί να φαίνεται ότι σέρνεται για να ζητιανέψει χρήματα από τις ξένες δυνάμεις αλλά δεν το επέλεξε ο ελληνικός λαός.
Το αποφάσισε η κυβέρνηση της που ναι μεν την εξέλεξε δημοκρατικά αλλά αφού έφαγε το παραμύθι ότι «λεφτά υπάρχουν».
Ως σωτηρία της χώρας πλάσαραν τον μηχανισμό στήριξης.
Τώρα πάμε για την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.
Ο ΓΑΠ δεν θέλει εκλογές αλλά δημοψήφισμα.
Ας πάρει λοιπόν την απάντηση του.
Αν δεν τον προλάβει ο κόσμος με την αγανάκτηση του.
Ο Έλληνας κάνει υπομονή γιατί δεν ξέρει πώς να αντιδράσει.
Και εγώ πολλές φορές αδυνατώ να πιστέψω ότι όλα έγιναν ξαφνικά.
Κάποιοι τα είχαν προβλέψει πριν χρόνια.
Πάντοτε όμως δεν λέγαμε ότι αν έρθει ο Τζέφρυ στην εξουσία θα πουλήσει την Ελλάδα στους Αμερικάνους;
Και αυτό δεν το πιστεύω και όμως βλέπω την Ελλάδα όμηρο ξένων συμφερόντων.
Πάντοτε έτσι ήταν όμως όπως δείχνει η ιστορία.
Όταν πρόκειται για μια τόσο δα μικρή χώρα με πολιτικούς γιαλαντζί τι να περιμένεις;
Έναν Καποδίστρια είχε η χώρα μας και τον δολοφόνησαν Έλληνες που μάλιστα υπάρχουν ορισμένοι που το περηφανεύονται ακόμη και τώρα.
Αγαπώ την χώρα μου αλλά πιστεύω ότι είμαστε άτιμη ράτσα.
Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας.

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για τα παιδικά χρόνια που δεν αφήνουμε

Πότε θα φτιάξει ο καιρός να πάμε για κανένα μπανάκι;
Μηδέν μπάνια αλλά παγωτά έφαγα.
Την προηγούμενη Κυριακή έκανα κούνια και τσουλήθρα.
Κοτζάμ γαϊδούρα και έκανα σαν παιδί.
Η αλήθεια είναι ότι νιώθω την ψυχή ενός μικρού παιδιού να έχει εγκλωβιστεί σε ένα κορμί 32χρονης (κλειστά, να μην ξεχνιόμαστε).
Όταν ήμουν μικρή, η αγαπημένη μου ασχολία ήταν να ονειρεύομαι.
Όταν με κοίταζε η μάνα μου και απορούσε, της έλεγα:
Κάνω ταβανοθεραπεία ή τοιχοθεραπεία.
Μου άρεσε να ονειροβατώ και αισθανόμουν τόσο όμορφα!
Αλλά άκουσα στον π. Ανδρέα Κονάνο στην Πειραϊκή Εκκλησία κάτι που μου άρεσε (όλα όσα λέει είναι όμορφα).
Η ομορφότερη στιγμή της ζωής σου είναι αυτή εδώ.
Αυτή που ζεις.
Και τώρα που στο λέω πέρασε.
Αυτό που λένε «ζήσε την ζωή σου σαν να είναι η τελευταία σου» εμένα με αγχώνει.
Προτιμώ αυτή που λέει: «ζήσε τη ζωή σου σαν να γεννήθηκες τώρα».
Ε ναι όταν ξέρω ότι τώρα θα γνωρίσω τον κόσμο και δεν με νοιάζει αν πληγωθώ, τι και ποιους θα συναντήσω και πώς τελικά θα βγω νικήτρια, είναι το καλύτερο μου.
Και τι έγινε που θα πέσω και θα χτυπήσω;
Θα σηκωθώ και θα συνεχίσω.
Πάντα θα είναι κάποιος εκεί δίπλα μας να μας βοηθήσει.
Αρκεί να απλώσουμε τα χέρια μας και να πούμε:
Υπάρχουμε γιατί αγαπούμε!

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για τις πολιτικές εξελίξεις


Καλή σας ημέρα και το εννοώ.
Στις 15 Ιουνίου οι Έλληνες έγραψαν ιστορία.
Γιατί για πρώτη φορά είδα το πλήθος να απομονώνει τους ταραξίες.
Τους ονόμασαν αγανακτισμένους.
Εγώ θα τους έλεγα Έλληνες.
Γιατί οι ήρωες αγωνίζονται σαν Έλληνες.
Ο ΓΑΠ τελικά βαδίζει μόνος του.
Αυτό ξέρει, αυτό κάνει τόσο καιρό.
Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.
Πήγε σε ανασχηματισμό.
Αφού πρώτα πρότεινε την οικουμενική κυβέρνηση στον Αντώνη Σαμαρά.
Ζήτησε να μην μπει πρωθυπουργός και ο ίδιος φυσικά αρνήθηκε.
Οι συμφωνίες έχουν γίνει με τον Τζέφρυ στο τιμόνι.
Πραγματικά όλα είναι σε τεντωμένο σκοινί.
Δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσευχόμαστε.
Να φωτίσει ο Θεός να παίρνουνε σωστές αποφάσεις.
Μέσα στη βλακεία του θεωρώ ότι μπορεί να έκανε καλά που θα πάει σε ανασχηματισμό.
Στην ουσία κερδίζει χρόνο.
Αλλά βρείτε μου έναν πολιτικό που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο.
Όλοι είναι πάρε τον ένα βάρα τον άλλο.
Ή μπορεί να υπάρχουν και να κρύβονται.
Πού να μπλέκουν με τα συμφέροντα;
Είδα και κάτι αποκαλύψεις που λένε ότι σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Κ. Καραμανλή.
Η σιωπή του πάντως λέει πολλά.
Σίγουρα υπάρχουν πράγματα που ούτε καν τα φανταζόμαστε.
Αλλά έτσι δεν γίνεται πάντα στη ζωή μας;
Άλλα τα σχέδια του Θεού και άλλα τα δικά μας.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα πριν την απεργία


Σήμερα είναι η Γενική Απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, με την συμμετοχή και των αγανακτισμένων.
Δεν ξέρω αν θα βγούνε οι Έλληνες στους δρόμους, όπως οφείλουν.
Κυρίως απέναντι στις επόμενες γενιές.
Γιατί τελικά τι αύριο θα παραδώσουμε;
Τα αποκαΐδια δεν μετράει για περιουσία στα παιδιά μας.
Σίγουρα έχουμε ελπίδα, αλλά όπως λέει και η παροιμία:
«Βοήθα με Παναγία μου. Κούνα και εσύ τα χέρια σου».
Πάντως ο Πρωθυπουργός θα δώσει συνέντευξη ημέρα των γενεθλίων του και εορτή του Αγίου Μνημονίου!!!
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΡΤ: «Ο Πρωθυπουργός Γ. Α. Παπανδρέου, απαντά σε ερωτήσεις πολιτών, στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ  105,8 την Πέμπτη 16 Ιουνίου στις εννιά το πρωί. Στείλτε τώρα την ερώτησή σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση netfm@ert.gr».
Τώρα δεν ξέρω βέβαια τι θα γίνεται απέξω από το στούντιο.
Ή μήπως θα είναι τηλεφωνική η συνέντευξη…
Άλλωστε δύσκολοι καιροί να δηλώνεις προγράμματα επίσκεψης.
Όπως άκουσα και σε μια φάρσα της εκπομπής Ελληνοφρένειας ήδη άρχισαν να πωλούνται σωσίες πολιτικών.
Και αυτό το τηλεφώνημα έγινε προς το γραφείο του Γιώργου Πεταλωτή που τους πρότειναν έναν σωσία ειδικά για πέτρες και κεραμίδια που είχε ντουμπλάρει τον Θωμά (Τομ) Κρουζ σε ταινία!!!
Ήρθε ο καιρός που έλεγαν οι γέροντες Ιωσήφ και Παϊσιος ότι θα έχουμε κυβέρνηση, σαν να μην έχουμε και θα παίρνει ο κόσμος τους πολιτικούς με τις πέτρες.
Ο Θεός μαζί μας!

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για λόγια που μας αγγίζουν


Το Άγιο Πνεύμα να μας φωτίσει όλους να κάνουμε το θέλημα του Θεού!
Γιατί αν είναι να κάνουμε το δικό μας θέλησα στο τέλος δεν ξέρω πού θα καταλήξουμε.
Ξέρετε το γράφω τρέμοντας γιατί δεν θέλω να πονάω, να υποφέρω, να ματώνω και να στεναχωριέμαι.
Ούτε ο Θεός το θέλει.
Ποιος πατέρας θέλει το παιδί του να υποφέρει;
Δεν μπορώ να αποδεχτώ έναν Θεό που τον καταλαβαίνω. Μπορώ μονάχα να ζήσω έναν Θεό που με φλερτάρει σε κάθε βήμα μου.
Αυτά είναι λόγια που παράφρασα από ένα κείμενο που διάβασα στον «τοίχο» της φίλης μου Ευγενίας.
Όπως και τα παρακάτω που θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας:
Tο δύσκολο δεν είναι να στείλεις sms για όσους έχουν ανάγκη, αλλά το ν αντέξεις το διπλανό σου με σάρκα κι αίμα πάνω στη δική σου σάρκα, στα δικά σου νεύρα κι εκεί ζυγίζεται η αλήθεια του ανθρώπου.
Εφηβεία είναι όταν όλα παίζονται κι όλα μπορούν να συμβούν αφού τίποτα δεν έχει βαλτώσει ακόμη στη συνήθεια. Είναι τ ό τ ε που συμβαίνουν τα θαύματα.
Που δεν φοβούνται να μαλώσουν με το Θεό, όπως με κάθε Αγαπημένο γιατί δεν έχουν μάθει να κρύβονται.
Που δεν φοβούνται τίποτα γιατί «η αγάπη έξω βάλλει το φόβο».
Όσους μπορούν να δεχτούν ότι δεν τους αγαπούν επειδή το αξίζουν!
Για εκείνους που αγαπούν χωρίς υποχρέωση, χωρίς να περιμένουν ανταπόδοση αφού πιστεύουν πως όλα τελειώνουν εδώ. Κι όμως δεν μπορούν να υπάρξουν αλλιώς.
Που τους αρκεί να είναι κάποιος άνθρωπος για να κινήσουν γη και ουρανό για χάρη του.
Για το πρεζόνι που μου δωσε την ευχή «τη γλύκα του Χριστού να χεις» για μισό χαμόγελο κι ένα τσιγάρο.

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα στην Αθήνα


Καλώς σας βρήκα!
Μετά από μια σύντομη απουσία μου στην Αθήνα είμαι και πάλι εδώ.
Στο άρθρο μου αναφέρομαι στην εμπειρία μου να περάσω από δοκιμαστικό του ΑΝΤ1 για τη νέα τηλεοπτική του εκπομπή το καλοκαίρι.
Ανάμεσα στους πολλούς δημοσιογράφους και παρουσιαστές ήμουν και εγώ.
Το έγραψα στο facebook και είδα ότι όχι μόνο σας ενδιαφέρει ως είδηση αλλά μου δώσατε ευχές και την αγάπη σας.
Είναι μεγάλη υπόθεση να εργάζεσαι 14 χρόνια, να απευθύνεσαι σε κόσμο και να σου ανταποδίδει την αγάπη του.
Χάρηκα που έζησα ένα από τα όνειρα μου.
Πάντα ήθελα να βρεθώ στην Αθήνα και να δείξω τις δυνατότητες μου.
Βέβαια επικεντρώθηκαν σε ψυχαγωγικά θέματα και όχι τόσο στα ενημερωτικά που προτιμώ.
Το τι μας φέρνει η ζωή, ποτέ δεν το ξέρουμε.
Μετά από αυτό, σας συμβουλεύω να ονειρεύεστε.
Με κλειστά και ανοιχτά μάτια.
Η ζωή είναι πάντα εδώ να μας κλείνει το μάτι, αρκεί και εμείς να μην χάνουμε την ελπίδα μας.
Σε οτιδήποτε μας συμβαίνει.
Αυτό πρέπει να το λέω συνέχεια και εγώ, γιατί το ξεχνάω.
Σας ευχαριστώ για την αγάπη σας.
Μια χαρά είναι διπλή, όταν τη μοιραζόμαστε.
Και εσείς τόσα χρόνια με ξέρετε και σας ξέρω.

Δοκιμαστικό στον ΑΝΤ1 για τη νέα καλοκαιρινή πρωινή εκπομπή


Στον 14ο χρόνο δημοσιογραφίας μια έκπληξη για μένα!

Την εμπειρία μου ως μιας δημοσιογράφου της ελληνικής περιφέρειας σε δοκιμαστικού μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού και συγκεκριμένα του ΑΝΤ1 αποτέλεσε είδηση για μένα, αλλά από ότι είδα και για όσους ενδιαφέρονται για μένα και την πορεία μου στο χώρο και αναφέρομαι στους αναγνώστες, τους τηλεθεατές και τους ακροατές που με διαβάζουν, με βλέπουν και με ακούν 14 χρόνια που δημοσιογραφώ. Για εσάς μπορεί και να μην αποτελεί είδηση αλλά ποιος δεν θα διάβαζε αυτές τις γραμμές όταν ξέρει ότι θα διαβάσει παρασκήνια;
Ήταν μια μοναδική εμπειρία αφού βρέθηκα σε studio και είδα πώς γίνονται οι οντισιόν για να βρούνε νέους παρουσιαστές. Ήδη πέρασαν γνωστά ονόματα  από τον τηλεοπτικό χώρο. Όσο περίμενα να μπω στο στούντιο καθόμουν στο κυλικείο και είχα την ευκαιρία να δω από κοντά τον κ. Γιάννη Μπέζο, την κ. Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, τον κ. Μάρκο Λεζέ, τον κ. Γιάννη Καπετάνιο και άλλους γνωστούς ηθοποιούς που έκαναν ανάγνωση κειμένου σίριαλ.
Επίσης είδα τους δημοσιογράφους Σπύρο Χαριτάτο και Γιώργο Καραμέρο που είχαν εκπομπή εκείνη την ώρα που εμείς αναμέναμε. Την κ. Ιωάννα Σουλιώτη και την κ. Ευγενία Μανωλίδου.
Είδα τηλεοπτικά πρόσωπα από κοντά και όσο να ναι θα μπορούσα να κάνω και το ρεπορτάζ μου αλλά είχα αγωνία και άγχος και έτσι δεν σας έφερα δηλώσεις τους. Στην Ελλάδα του 2011 με την οικονομική κρίση και όλα τα άλλα προβλήματα θεωρώ ότι ήταν μια τιμητική πρόσκληση από τον ΑΝΤ1 αυτή η παρουσία μου στο κέντρο. Με άκουσαν και με είδαν και πλέον ξέρουν ποια είμαι. Δεν με ενδιαφέρει αν ποτέ θα ζητήσουν την συνεργασία μου. Εμένα μου φτάνει που πήγα κάτω και είδα πώς είναι να περνάς από δοκιμαστικά.
Είναι μεγάλη τιμή επίσης να σου λένε ότι το όνομα σου το έδωσε το γραφείο του Διευθυντή Ψυχαγωγικού Προγράμματος κ. Γιάννη Λάτσιου ο οποίος είχε το βιογραφικό μου στα χέρια του. Μια απλή ρεπόρτερ είμαι, όπως τόσοι άλλοι. Δεν έχω καθόλου γνωριμίες και δεν τις επεδίωξα και ποτέ δηλαδή.
Όλοι έχουμε θέση στο όνειρο και φυσικά είτε είσαι στον εξώστη, είτε είσαι μέσα στα φώτα, αρκεί που μπήκες μέσα στην αρένα και πάλεψες. Άλλωστε ο λόγος που σπούδασα δημοσιογραφία το 1996 ήταν γιατί αγαπούσα την τηλεόραση. Από τότε έχω αναθεωρήσει πολλές απόψεις μου και σαφώς δεν ξέρω τι θα γινόταν αν μου πρότειναν να κατέβω στην Αθήνα.
Παραμένω δημοσιογράφος της XanthiNews και ευχαριστώ όλες και όλους που μέσω του Facebook μου έδωσαν ευχές και βρέθηκαν στο πλευρό μου. Ξάφνιασε τους Αθηναίους όταν άκουγαν ότι κατέβηκα από την Ξάνθη. Αλλά γιατί άραγε; Είναι μόλις 45 λεπτά με το αεροπλάνο και σαφώς και εδώ ξέρουμε πολύ καλά να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας. Στην τηλεόραση αναζητούν νέα άφθαρτα πρόσωπα και ο ΑΝΤ 1 έχει βάλει αυτό το στοίχημα να τα βρει.
Να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλους που διαγωνίστηκαν και να κερδίσει ο καλύτερος!
ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Από τα άλλα παραλειπόμενα της σύντομης παραμονής μου στην πρωτεύουσα είναι ότι είναι εμφανέστατη η παρουσία των αλλοδαπών. Νόμιζα ότι ήμουν στη Νέα Υόρκη! Λογιών λογιών εθνικότητες μέσα στο μετρό. Πάντως δεν ένιωσα φόβο. Μάλιστα εξεπλάγην όταν ρώτησα έναν κύριο αν χρειάζεται να επικυρώνω εισιτήριο σε κάθε στάση του μετρό και χωρίς κουβέντα το έκανε ο ίδιος διανύοντας μια μεγάλη απόσταση και μου έδωσε πληροφορίες για τα επόμενα δρομολόγια. Στους αγανακτισμένους στο Σύνταγμα δεν μπόρεσα να πάω αλλά πήγα στους δικούς μας όταν ήρθα! Οι αγανακτισμένοι δεν έχουν διαφορά, όπου και να βρίσκονται. Μόνο που στο κέντρο λαμβάνονται πιο γρήγορα τα μηνύματα. Πληροφορήθηκα πάντως ότι ένα από τα συνθήματα τους είναι και κατά των δημοσιογράφων. Άρα μάλλον παρακινδυνευμένο είναι να βρίσκεσαι με αυτήν την ιδιότητα…