ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Σημαντική μαρτυρία πριν το θανατηφόρο τροχαίο στα διόδια Ιάσμου

Χθες (6-2-2014) το απόγευμα, στην Εγνατία Οδό Ξάνθης – Κομοτηνής (πλησίον διοδίων Ιάσμου), Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο που οδηγούσε 57χρονος ημεδαπός παρέσυρε και τραυμάτισε θανάσιμα δύο ημεδαπούς, ηλικίας 30 και 46 ετών, που κινούνταν πεζοί επί του οδοστρώματος, ενώ ο οδηγός του οχήματος τραυματίσθηκε ελαφρά.  

Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης.  

Προανάκριση για τα αίτια και τις συνθήκες του ατυχήματος διενεργεί το Τμήμα Τροχαίας Ξάνθης.

Ο 57χρονος είναι ο μεγαλομέτοχος της ποδοσφαιρικής ομάδας Σκόντα Ξάνθη Χρήστος Πανόπουλος ο οποίος ήταν σε κατάσταση σοκ και νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Ξάνθης.

Σύμφωνα με εγκυρότατες πληροφορίες μας, σημαντική κρίνεται η κατάθεση διερχόμενου οδηγού με κατεύθυνση προς Ξάνθη ο οποίος τηλεφώνησε στο 100 στις 18:36 (λίγα λεπτά πριν το θανατηφόρο ατύχημα) ο οποίος είπε σοκαρισμένος πως είδε δύο άνδρες στη μέση του δρόμου πριν το σταθμό των διοδίων του Ιάσμου και κάλεσε την αστυνομία να στείλει όχημα της γιατί κινδυνεύουν να σκοτωθούν. Ο ίδιος τους είδε τελευταία στιγμή γιατί ήταν βράδυ και δεν υπήρχε καθόλου φωτισμός και επειδή είχε μικρή ταχύτητα δεν έγινε το μοιραίο. Μάλιστα όπως είπε πέρασε ανάμεσα τους.

Μετανάστες είμαστε όλοι στη.Πολιτογραφημένοι στον ουρανό

Όλοι είμαστε μετανάστες σε τούτη τη γη. Κανείς δεν είναι μόνιμος σε καμία γη. Όλοι είμαστε πολίτες ουρανού.  Ξένο έβλεπαν το Χριστό και κυνηγημένος ήταν από τότε που γεννήθηκε. Ακόμη ξένο Τον βλέπουμε όταν κάνουμε διακρίσεις στους συνανθρώπους.

Σαν τον μετανάστη στη δική σου γη

μέρα νύχτα λύνεις δένεις την πληγή

κι όλα γύρω ξένα κι όλα πετρωμένα

και δεν ξημερώνει να `ρθει χαραυγή

Στράγγισε η ζωή σου που αιμορραγεί

κάθε ώρα τρόμος πόνος και κραυγή

και σ’ ακούν οι ξένοι κι ο αδερφός σωπαίνει

αχ δεν είναι άλλη πιο βαθιά πληγή

Σύρμα κι άλλο σύρμα και χοντρό γυαλί

μάτωσε ο ήλιος την ανατολή

κλαις κι αναστενάζεις αχ ξενιτιά φωνάζεις

μα η ελπίδα μαύρο κι άπιαστο πουλί

Σύμφωνο ελεύθερης(;) συμβίωσης

Γράφει ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

Τρεῖς λέξεις πού πολύ πρόσφατα διεκδικοῦν τήν παρουσία τους στό χῶρο τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων. Τρεῖς λέξεις πού δίδεται ἡ ἐντύπωση ὅτι κομίζουν κάτι τό νέο καί τό προοδευτικό στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ἀκούγοντας τες γιά πρώτη φορά ἔνιωσα μιά ἀπορία, ἀλλἀ καί μιά αἴσθηση ὅτι κάτι δέν ταιριάζει καλά.

  Προσπαθῶ νά καταλάβω τήν πρόταση καί συνειδητοποιῶ ὅτι πρόκειται γιά τρεῖς λέξεις ὅπου ἡ μία ἀναιρεῖ τήν ἄλλη. Πόσο ἐλεύθερη μπορεῖ νά εἶναι μιά σχέση ἡ ὁποία χρειάζεται σύμφωνο; Τό σύμφωνο δέν ἔρχεται νά περιορίσει αὐτή τήν ἐλευθερία;  Πόσο ἐλεύθερη μπορεῖ νά εἶναι μιά σχέση πού τήν ὀνομάζουμε συμβίωση; Ἡ συν+βίωση σάν πραγματικότητα δέν προϋποθέτει μιά ἐκχώρηση τῆς ἐλευθερίας σου στόν ἄλλο; Ἐάν μιλούσαμε γιά σύμφωνο συμβίωσης αὐτό θά ἦταν κατανοητό. Γιατί ὅμως προσθέτουμε τήν λέξη «ἐλεύθερης»;Γιά νά δείξουμε ὅτι εἴμαστε κάτι ἄλλο ἤ γιά νά κρύψουμε τήν γύμνια τῆς ψυχῆς μας; Ἀλλά σύμφωνο συμβίωσης εἶναι ὁ πολιτικός Γάμος. Γιατί χρειάζεται κάτι ἄλλο, κάτι διαφορετικό; Σέ τί συνίσταται λοιπόν αὐτή ἡ διαφορά;

  Μέ προβληματίζει λοιπόν ἡ λέξη «ἐλεύθερη» ἀνάμεσα στίς ἄλλες δύο λέξεις: «σύμφωνο συμβίωσης». Ἀλήθεια! ἀπό ποιόν κινδυνεύει ἡ ἐλευθερία τῶν προσώπων ἐκείνων πού θά κάνουν τό σύμφωνο καί ἐπιχειροῦν νἀ τήν κατοχυρώσουν; :Γιατί ἐπιμένουν τόσο πολύ στόν ψευδεπίγραφο τίτλο «ἐλεύθερη συμβίωση»; Σέ ποιά περίπτωση αὐτή ἡ συμβίωση θά ἦταν ἀνελεύθερη; Νομίζω ὅτι πίσω ἀπό ὅλη αὐτή τήν ἱστορία προσπαθοῦμε νά κρύψουμε τήν κρίση καί τήν χρεοκοπία τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων πού χαρακτηρίζει πλέον τήν ζωή μας. Προσπαθοῦμε νά κρύψουμε τήν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης, προφανῶς τήν ἀπουσία τῆς ἀγάπης, τήν βεβαιότητα μας γιά τήν ἀνεντιμότητα τοῦ ἄλλου. Ποιοῦ ἄλλου; Μά, αὐτοῦ μέ τόν ὁποῖο θέλουμε νά συζήσουμε! Φοβόμαστε δηλαδή ὅτι ὁ ἄλλος, ἐάν δέν πάει καλά ἡ συμβίωσή μας, θά προσπαθήσει νά μᾶς ρίξει, δέν θά φερθεῖ μέ ἐντιμότητα στήν διανομή ὅσων ἀγαθῶν ἀποκτήσαμε μαζί. Μιά  ἐλεύθερη σχέση, μέ τήν ἔννοια βέβαια τῆς ἐλευθερίας ὅπως τήν ἐννοῦμε, δέν προϋποθέτει σύμφωνα, ἀλλοιῶς δέν εἶναι ἐλεύθερη. Στό σύμφωνο λοιπόν μᾶς ὁδηγεῖ τό ὅτι στήν οὐσία αὐτοί οἱ δύο ἄνθρωποι πού συζοῦν  δέν ἐμπιστεύονται ὁ ἕνας τόν ἄλλο καί προσπαθοῦν ὁ καθένας νά κατοχυρωθεῖ ἀπέναντι σ’αὐτόν «τόν ξένο» καί τόν «ἐν δυνάμει» ἐχθρό μέ τόν ὁποῖον θά συζήσει. Αὐτή εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια καί ἡ μόνη πραγματικότητα

  Ὁ Πολιτικός Γάμος εἶναι ἐπί τῆς οὐσίας ἕνα σύμφωνο συμβίωσης. Στήν περίπτωση διαλύσεως του προφανῶς προβλέπονται ὅλες ἐκεῖνες οἱ διαδικασίες κατοχυρώσεως τῶν προσώπων καί βέβαια ὁ γάμος αὐτός εἶναι ἡ νομιμοποίηση μιᾶς σχέσης.  Ἀφοῦ λοιπόν ὑπάρχει ὁ πολιτικός Γάμος διατί ἐπινοήθηκε «τό σύμφωνο ἐλεύθερης συμβίωσης»; Πιθανῶς, ἀπ’ὅ,τι ἀκούγεται, μέ αὐτό θά μπορεῖ νά διαλυθεῖ πιό εὔκολα, πιό γρήγορα. Ἀλλά αὐτό ἀκριβῶς ἐπιβεβαιώνει τόν φόβο καί τήν ἔλλειψη τῆς ἐμπιστοσύνης ἀπέναντι στόν ἄλλο. Ἐκεῖ καταντήσαμε τίς ἀνθρώπινες σχέσεις μας στόν ἐσώτατο πυρήνα τους. Ἀλλά αὐτό δέν συνιστᾶ πρόοδο, οὔτε εἶναι κάτι νέο. Εἶναι ἡ ἐπιστροφή στήν βαρβαρότητα. Ἐπιβεβαιώνει τήν ἀνικανότητα τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου νά ἐρωτεύεται καί νά ἀγαπᾶ. Τό σύμφωνο μιᾶς τέτοιας συμβίωσης ἔρχεται νά κατοχυρώσει τόν ὀγκόλιθο τοῦ ἐγωϊσμοῦ τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἀγάπη εἶναι μιά κίνηση ἐκστατική. Βγαίνεις ἀπό τόν ἑαυτό σου γιά νά συναντήσεις τόν ἄλλο. Ἀνοίγεις τόπο στήν καρδιά σου γιά νά ζήσει ὁ ἄλλος. Δέν χρησιμοποιεῖς ἁπλῶς τόν ἄλλο γιά τίς ὅποιες ἀνάγκες σου καί ὅταν τόν βαρεθεῖς ἤ συναντήσεις κάποιον ἄλλο πού σοῦ ἀρέσει περισσότερο τότε λύεις τήν σύμβαση.

  Ὅταν ἀγαπᾶς, ὅταν μπορεῖς νά ἀγαπᾶς, τότε ὁ ἄλλος δέν εἶναι ἡ ἀπειλή σου ἤ ἀκόμη χειρότερα ἡ κόλασή σου. Τότε ὁ ἄλλος εἶναι ἡ χαρά σου καί ὁ πλουτισμός σου. ΜΙά σχέση εἶναι ἀληθινά ἐλεύθερη ὅταν τήν συνέχει καί τήν συγκροτεῖ ἡ ἀγάπη. Στήν Ἐκκλησία καί στό Μυστήριο τοῦ Γάμου δέν ἀναζητοῦμε τή νομιμοποίηση μιᾶς σχέσης, ἀλλά τόν πλουτισμό της μέ τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ ὁποίου οἱ πρῶτοι καρποί εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ χαρά καί ἡ εἰρήνη.

  Στήν προοπτική τοῦ «συμφώνου ἀν-ελεύθερης συμβίωσης» οἱ δύο ἄνθρωποι ἀκόμα κι’ἄν εἶναι μαζί εἶναι μόνοι, ὁ καθένας μένει στήν μοναξιά ἡ ὁποία δέν ὑπερβαίνεται μέ τό νά συνευρίσκονται στό ἴδιο κρεββάτι, ἀλλά μέ τό νά ἀγαπιοῦνται.

  Φθάνουν πιά οἱ ψευδεπίγραφοι τίτλοι, φθάνουν τά ὡραῖα χρυσόχαρτα μέ τά ὁποῖα ἐπιχειροῦμε νά καλύψουμε τήν ἀσχήμια μας.. Φτάνει ἡ ψευτιά πού γέμισε τή ζωή μας

  Ἡ Πολιτεία πού θεσπίζει αὐτό τό σύμφωνο ἐπικαλεῖται τήν εὐρωπαϊκή πρακτική. Μά τόσο καιρό κατηγοροῦμε τήν Εὐρώπη γιατί «μᾶς πίνει τό αἷμα», γιατί μᾶς ἀφαιρεῖ τό ὀξυγόνο, γιατί μᾶς «πατάει στό λαιμό». Ξαφνικά ἀνακαλύψαμε τήν Εὐρώπη! Ξαφνικά ἡ Εὐρώπη ἔγινε τό πρότυπο καί τό παράδειγμά μας.  Ἀκόμα ἕνα δεῖγμα ὑποτέλειας, φθηνοῦ μιμητισμοῦ καί ἄγνοιας τῆς δικῆς μας ἀρχοντικῆς παράδοσης πού ἤθελε τόν ἄνθρωπο, πρόσωπο ἀγάπης καί ὄχι ἀντικείμενο ἀπρόσωπης χρήσης.
Πηγή: http://www.amen.gr/

Εξομολογητική συνέντευξη της Μελίνας Κανά: Πώς τη βοήθησαν οι προσευχές σε εγχείριση

Η Μελίνα Κανά είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ελληνική μουσική. Η παρουσία της είναι τόσο έντονη αλλά ταυτόχρονα και τόσο διακριτική. Την έχουμε συνηθίσει να μιλάει μέσα από τη δουλειά της και στις συνεντεύξεις της να μιλάει για την δουλειά της. Πάντα όμως είναι απόλυτα ειλικρινής και αυθόρμητη. Έτσι, αποκάλυψε πρόσφατα το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε. Αυθόρμητα. Εξομολογήθηκε στον Αντώνη Μποσκοΐτη και την εφημερίδα Lifo ότι έχει κάνει εγχείρηση καρδιάς και ότι την βοήθησε η πίστη της στο Θεό.

Πιστεύεις;

Το «Πιστεύω» είναι μεγάλη κουβέντα. Θέλω να πιστεύω κι η πίστη ξεκινάει εκεί που τελειώνει η λογική, το σίγουρο, το διαπιστωμένο.

Θα ήλπιζες σ' ένα θαύμα;

Πιστεύω στα θαύματα.

Από προσωπική εμπειρία;

Ναι...

Θες να μου πεις;

Κοίταξε, αρρώστησα, έκανα μπαλονάκι στην καρδιά και μια πολύ δύσκολη επέμβαση στον αυχένα για να μη μείνω παράλυτη. Από μικρό κορίτσι είχα μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με την Παναγία (σταματάει) Θα βάλω τα κλάματα τώρα...Το ομολογώ και δε σηκώνω και αντίρρηση, την έβλεπα τη βοήθεια της. Και όχι μέσα από τον ουρανό, αλλά από ανθρώπους δίπλα μου, από συνθήκες. Στο έμφραγμα, μετά το μπαλονάκι, από ένα λαθάκι μου τρύπησαν και φλέβα μαζί με την αρτηρία στο πόδι και η αιμορραγία ήταν τρομερή. Αφού ο γιατρός φώναξε βοήθεια, δεν άντεχε άλλο να με πιέζει για να σταματήσει το αίμα. Αρχίζω να χάνω τις αισθήσεις μου, ζαλισμένη, εξαντλημένη, κι ο γιατρός να με εκλιπαρεί: «Σας παρακαλώ, κυρία Κανά, μην κοιμηθείτε, δεν πρέπει να χάσετε τις αισθήσεις σας, σκεφτείτε κάτι ευχάριστο». Τι ευχάριστο να σκεφτόμουν που ένιωθα ότι πεθαίνω; Άρχισα τότε να λέω «Παναγία μου, Παναγίτσα μου, βοήθησε με» και ότι προσευχές μου έρχονταν, «'Χριστός ανέστη εκ νεκρών» ξέρω γω...Κι ο γιατρός να λέει «Τώρα, τώρα, αυτό σκεφτείτε, αυτό», διότι η βελόνα στο μηχάνημα άρχισε να κινείται. Τι να πω; Αυθυποβολή; Προσευχή!

Μελίνα Κανά, εδώ νομίζω ότι η συνέντευξη μας έλαβε τέλος.

Πω, πω, τι σου είπα, μη νομίζεις ότι μιλάω παντού για όλα αυτά, τι μ' έπιασε; Να το γράψεις αυτό!

Δεν διευκρινίζει την χρονική στιγμή που έγινε η επέμβαση ωστόσο φαίνεται πως πλέον την έχει αφήσει πίσω της και είναι πιο δυνατή και αισιόδοξη. Αυτή την περίοδο την συναντάμε στην σκηνή του PassPort σε μία μουσική συνάντηση, έπειτα από έξι χρόνια, με την Ελένη Τσαλιγοπούλου. Μια παράσταση με τα πιο αγαπημένα τους τραγούδια, πειράζοντάς τα ευγενικά, με άποψη κι αισθητική. Τραγούδια της Σμύρνης, ρεμπέτικα, λαϊκά, τραγούδια της παράδοσης.

Πηγή: www.tlife.gr

Παρακαταθήκη για όλους σας το θεατρικό που έγραψα: "Χριστούγεννα της καρδιάς μας"

Την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013 ανέβασα ως κατηχήτρια στην ενορία της Χρύσας Ξάνθης θεατρικό έργο το οποίο έγραψα και σκηνοθέτησα, κάνοντας παράλληλα τη μουσική επιμέλεια. Ευχαριστώ πολύ τον ιερέα π. Θωμά, την πρεσβυτέρα του Βηθλεέμ και τα παιδιά δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου που ζωντάνεψαν τους ρόλους. Επίσης ευχαριστίες απευθύνω στον Πρωτοσύγκελο της Μητρόπολης μας π. Σωφρόνιο που παρέστη, όπως επίσης και στον π. Ιωάννη, τον εφημέριο Τοξοτών.

Το δημοσιεύω για όσους κατηχητές και εκπαιδευτικούς ενδιαφέρονται. Γιατί οι απαντήσεις έρχονται από το μέλλον…

Θεατρικό: «Τα Χριστούγεννα της καρδιάς μας»

Σενάριο: Νάντια Νάκου

Πρώτη σκηνή: Σε αίθουσα δημοτικού σχολείου μπαίνει η δασκάλα.

(Ακούγονται τα κάλαντα: Χριστούγεννα Πρωτούγεννα)

Δασκάλα: Καλημέρα παιδιά!

Παιδιά: (Με ένα στόμα μια φωνή) Καλημέρα κυρία!

Δασκάλα: Παιδιά μου σκέφτηκα μια ιδέα και θα ήθελα να τη συζητήσουμε, ενόψει των Χριστουγέννων.

Κωνσταντίνα: Κυρία για τη γιορτή λέτε; Για τα ποιήματα και τα τραγούδια;

Δασκάλα: Μμμμ έχει σχέση με γιορτή αλλά όχι τη σχολική. Λέω φέτος να κάνουμε κάτι διαφορετικό που θα ευχαριστήσει όλους μας και ταυτόχρονα το Θεό.

Μαρία: Να αγοράσουμε πολλά δώρα και να τα δώσουμε σε παιδιά που δεν έχουν;

Δασκάλα: Αν θέλετε μπορείτε να το κάνετε, με τα χρήματα που θα συγκεντρώσετε από τα κάλαντα. Τα μικρά και όμορφα δώρα σίγουρα θα κάνουν τα παιδιά να χαρούν.

Γρηγορία: Κυρία να τα μοιραστούμε μετά μαζί τους και να παίξουμε όλοι μαζί;

Δασκάλα: Βέβαια. Χαρά που μοιράζεται είναι διπλή.

Χρήστος: Δεν μας είπατε όμως για αυτό που σκέφτεστε. Μήπως να κάναμε μια γιορτή με πολλά γλυκά και φαγητά; Και φυσικά αν θέλετε ντύνομαι και Άγιος Βασίλης. Ξέρω να κάνω: «Χο, χο», να τρίβω την κοιλιά μου, να πειράζω τα γένια μου και να χαμογελάω κάτω από αυτά.

Δασκάλα: Χρήστο έπεσες μέσα κατά το 50%. Τον Άγιο Βασίλη θα τον γιορτάσουμε όμως την Πρωτοχρονιά γιατί τότε έρχεται ο δικός μας από την Καισάρεια. Τώρα λέω για τα Χριστούγεννα. Τι θα λέγατε να καλούσαμε πολλούς ανθρώπους ακόμη και αυτούς που δεν έρχονται συνήθως στα σπίτια μας;

Θεοφίλη: Δηλαδή ξένους;

Δασκάλα: Βασικά δεν είναι εντελώς ξένοι. Γιατί τους ξέρουμε και μένουν στη γειτονιά μας ή τους ξέρουν οι γονείς μας.

Μαρία: Εμένα ο μπαμπάς μου είναι άνεργος.

Δασκάλα: Ο Θεός είναι μεγάλος. Δυστυχώς τώρα πάρα πολλοί δεν εργάζονται. Να το θυμίζουμε αυτό για να δίνουμε δύναμη. Σε αυτό το τραπέζι το Χριστουγεννιάτικο θα είναι όλοι όσοι έχουν δουλειά και όσοι δεν έχουν, οι ξένοι που ήρθαν από άλλες χώρες γιατί έτσι τα έφερε η ζωή. Άλλωστε και το Χριστό ως ξένο τον έβλεπαν και δυστυχώς αυτό συμβαίνει ακόμη. Για να ακριβολογούμε για όλους μας πατρίδα είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Επίσης να καλέσουμε τους συμπολίτες μας μουσουλμάνους με τους οποίους ζούμε αρμονικά. Στο τραπέζι μας να είναι όσοι δεν έχουν οικογένεια, γιατί οι συγγενείς τους είτε βρίσκονται στον ουρανό είτε βρίσκονται μακριά από το σπίτι, όσους περνούν μια ασθένεια, είτε μικρή είτε μεγάλη, όσους νιώθουν μόνοι και βλέπουν πως η ζωή τους είναι πικρή και ανυπόφορη.

Λευθέρης: Κυρία δηλαδή "ανοίξαμε και σας περιμένουμε" που λέει η μαμά μου όταν αφήνω ανοιχτή την πόρτα;

Δασκάλα: Ακριβώς. Αυτό κάνουν όλοι οι Άγιοι. Εμείς να μην το προσπαθήσουμε μια φορά;

Θεοφίλη: Θα χορέψουμε και θα τραγουδήσουμε;

Δασκάλα: Θα είναι μια γιορτή με τα όλα της!!! Λέω να συγκεντρωθούμε στην αίθουσα της εκκλησίας μας. Ο καθένας να κάνει τη λίστα των καλεσμένων και να αρχίσουμε την προετοιμασία. Θέλω να ενημερώσετε τους γονείς σας για να μας βοηθήσουν.

Παιδιά: (Με ένα στόμα μια φωνή) Κυρία σας αγαπούμε πολύ!

Δασκάλα: Και εγώ σας αγαπώ. Θέλω σ’ αυτές τις γιορτές οι καρδιές μας να γίνουν φάτνες και να γεννηθεί μέσα μας ο Χριστός και να μην Τον αφήσουμε ποτέ να φύγει. Όσο περισσότερο Τον έχουμε τόσο θα γίνεται ομορφότερη η ζωή μας.

Δεύτερη σκηνή: Στο σπίτι συζητούν τα παιδιά με τους γονείς τους.

(Ακούγονται τα Κάλαντα Θράκης με τον Χρόνη Αηδονίδη)

Θεοφίλη: Η δασκάλα μας σήμερα μας είπε πως αυτά τα Χριστούγεννα θα κάνουμε μια ξεχωριστή γιορτή. Είπε να καλέσουμε ξένους στο τραπέζι μετά την εκκλησία.

Μαμά: (Έκπληκτη) Όταν λέει ξένους τι εννοεί;

Λευθέρης: Όλους αυτούς που δεν ξέρουμε καλά γιατί δεν μπαίνουν στα σπίτια μας αλλά τους βλέπουμε στη γειτονιά. Ξέρουμε τα ονόματα τους και τη ζωή τους που δεν είναι τόσο καλή όσο η δική μας.

Μπαμπάς: (Σοβαρός) Δοξολογούμε το Θεό που δεν έχουμε αυτές τις μεγάλες δυσκολίες. Γιατί η ευγνωμοσύνη είναι πολύ σημαντική. Άλλωστε τις δωρεές του Θεού οφείλουμε να τις ανταποδίδουμε. Στις εικόνες Του. Στους συνανθρώπους μας. Έτσι θα ζήσουμε πραγματικά Χριστούγεννα. Έτσι θα ζούμε γενικότερα αληθινά και καλά.

Μαμά: Αυτό να λέγεται. Καλοί οι στολισμοί, τα τραπεζώματα, οι συνεστιάσεις. Αλλά είναι βιτρίνα. Η ουσία βρίσκεται στην αγάπη. Μπράβο στη δασκάλα σας. Είναι μια ευκαιρία να γνωριστούμε όλοι καλά. Θέλετε να σκεφτούμε ποιους να καλέσουμε και τι εκπλήξεις να κάνουμε;

Παιδιά: (Μαζί) Ναιαιαια!!!

Μπαμπάς: Άλλωστε κάθε Κυριακή ο Χριστός μας καλεί στο δικό Του τραπέζι και μας προσφέρει το Σώμα και το αίμα Του. Όλα τα καλά Εκείνος τα κάνει. Μήπως αυτή είναι μια ευκαιρία για να κάνουμε μια νέα αρχή;

Θεοφίλη: Τόσο καιρό όμως μαθαίνουμε από τους μεγάλους πως δεν πρέπει να μιλάμε σε ξένους και πρέπει να προσέχουμε.

Μαμά: Έτσι είναι. Θέλει διάκριση. Εμείς λέμε πως τώρα θα είμαστε όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι. Δεν θα είστε μόνοι σας. Ο κίνδυνος δεν χωράει σε αυτήν την περίπτωση. Κάτι μου λέει πως θα χαρούμε όλοι σε αυτό το τραπέζι.

Τρίτη σκηνή: (Γίνεται η προετοιμασία για το τραπέζι παιδιά δασκάλα γονείς ιερέας)

(Ακούγεται το Τραγούδι: «Το μέτρημα» της Μποφίλιου)

Δασκάλα: Σας ευχαριστώ πολύ όλους που δεχθήκατε την πρόσκληση αυτή. Πάτερ σας ευχαριστούμε πολύ που ανοίξατε την αίθουσα σας.

Ιερέας: Η μητέρα Εκκλησία είναι πάντα ανοιχτή σε όλους. Σας ευχαριστώ που σκεφτήκατε να κάνουμε μια αληθινή γιορτή.

(Ακούγεται πόρτα)

Λευτέρης: Άρχισαν να έρχονται οι καλεσμένοι μας.

(Μπαίνει μέσα ο κος Άρης): Χριστός ετέχθη.

(Όλοι): Αληθώς ετέχθη.

Άρης: Χρόνια πολλά και ευλογημένα. Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση σας. Ήθελα τόσο πολύ φέτος να πάω κάπου να γιορτάσω. Από τότε που έχασα τη δουλειά μου δεν έχω την ευκαιρία να βγαίνω έξω και ομολογώ πως αυτό ήταν ένα δώρο Θεού. Κουράστηκα να κάθομαι μπροστά σε έναν υπολογιστή και να έχω μια εικονική ζωή. Θέλω να ζήσω στην πραγματική ζωή.

Δασκάλα: Κύριε Άρη εμείς σας ευχαριστούμε που ήρθατε και μας τιμάτε με την παρουσία σας. Όπως στα μοναστήρια έχουν τα αρχονταρίκια τους έτσι και εδώ ο πάτερ μας κάλεσε στο δικό του. «Καλήν ημέρα άρχοντες και αν είναι ο ορισμός σας». 

(Τραγουδούν όλοι μαζί τα κάλαντα).

(Χτυπάει πάλι η πόρτα και μπαίνει η Ευσεβία που είναι μόνη της και μπαίνει διστακτικά): Εδώ γίνεται η γιορτή; Να περάσω;

Μαρία: Από εδώ βεβαίως. Χρόνια Πολλά.

Ευσεβία: Και καλά να ναι για όλους. Σας ευχαριστώ που μου είπατε να έρθω. Νόμιζα πως θαύματα δε γίνονται, αλλά ευτυχώς διαψεύστηκα.

Πάτερ: Ελάτε κα Ευσεβία να σας τρατάρουμε κάτι.

Ευσεβία: Σας έφερα ένα ωραίο γλυκό που έκανα στο σπίτι και άρεσε στον άντρα μου και στα παιδιά μου. Για σήμερα είστε εσείς οικογένεια μου.

Δασκάλα: Ελάτε τώρα. Είμαστε όλοι μαζί. Σίγουρα ο σύζυγος σας θα ήθελε να σας βλέπει χαρούμενη και τα παιδιά σας λυπούνται που δεν είναι εδώ για να γιορτάσετε μαζί. Η ανάγκη τους έφερε να είναι μακριά.

Ευσεβία: Πόσο μου λείπουν ειλικρινά αλλά στα πρόσωπα σας βλέπω αυτά. Ο Θεός να σας έχει πάντα καλά. (Συγκινείται)

(Ψάλτες: «Η Γέννησις Σου» Απολυτίκιο Χριστουγέννων)

(Χτυπάει η πόρτα και είναι η Αϊσέ η μουσουλμάνα): Καλή σας ημέρα και Χρόνια σας Πολλά.

Μάγδα: Καλώς μας όρισες. Σε ευχαριστούμε που ήρθες να γιορτάσουμε μαζί.

Αϊσέ: Τι ωραία που μυρίζει εδώ. Χαίρομαι που είμαι μαζί σας γιατί από τότε που γεννηθήκαμε, ζούμε μαζί και χαίρομαι που μοιράζομαι τη χαρά της γιορτής σας.

Μιχάλης: Δόξα τω Θεώ. Η λύπη όταν μοιράζεται γίνεται μισή και η χαρά διπλή.

Αϊσέ: Πάντως αυτές τις μέρες και εμείς στολίζουμε έλατο. Μας αρέσει πολύ ως έθιμο.

(Τραγούδι: Λευκά Χριστούγεννα)

(Χτυπάει η πόρτα και μπαίνει η Νάντια από την Γεωργία): Κρόνια Πολλά. Ο Θεός να σας έχει γκερούς και δυνατούς.

Μάγδα: Καλώς τη Νάντια. Μας έκανες την έκπληξη και μας ήρθες.

Νάντια: Ναι αν και δε θα μείνω και πολύ γιατί θα πάμε μετά στο Κέντρο Φύλαξης Λαθρομεταναστών για να κάνουμε και εκεί μια γιορτή.

Δασκάλα: Εκεί και αν δεν χρειάζομαστε... Αλλά και σε τόσα άλλα μέρη που βρίσκονται οι ψυχές αυτές που άφησαν τις πατρίδες τους για μια καλύτερη τύχη.

Γρηγορία: Και ο Χριστός μας βρέθηκε στη Βηθλεέμ σαν ξένος και κανείς δεν άνοιγε την πόρτα στη Μαρία και τον Ιωσήφ. Ευτυχώς που βρέθηκε εκείνη η φάτνη!

Νάντια: Όλοι επισκέπτες είμαστε σε αυτόν τον κόσμο. Μόνη μας πατρίδα ο ουρανός.

(Τραγούδι: Feliz Navidad. Ανεβαίνουν στη σκηνή παιδιά που κρατούν χαρτόνια που γράφουν "Καλά Χριστούγεννα" σε πολλές γλώσσες)

(Χτυπάει η πόρτα και μπαίνει η Αρετή που περνάει μια δύσκολη ασθένεια): Χρόνια Πολλά, Χρόνια Όμορφα.

Μαρία: Καλώς την Αρετούλα μας. Τι καλά που μας ήρθες!!!

Αρετή: Ο γιατρός μου, μου έδωσε το πράσινο φως και ήρθα εδώ που γιατρεύονται ψυχές.

Μιχάλης: Και σώματα. Βεβαίως βεβαίως. Όσο έρχονται κοντά οι καρδιές τόσο πιο υγιείς αισθανόμαστε. Γιατί δεν φαίνονται όλες οι ασθένειες. Όπως τα τραύματα της ψυχής. Και από αυτά έχουμε όλοι μας.

Αρετή: Ήδη αισθάνομαι περδίκι με αυτήν την αγάπη που με κατέκλυσε μπαίνοντας κιόλας (αγκαλιάζει ένα παιδί). Το καλύτερο φάρμακο!!!

(Ψάλτες: «Η Παρθένος σήμερον»)

(Χτυπάει η πόρτα και μπαίνει ο Λάμπης που κατοικεί σε ένα κοντέινερ).

Λάμπης: Γεια σας και χρόνια πολλά. Τι ωραία ζέστη είναι αυτή εδώ μέσα.

Μαρία: (Τον αγκαλιάζει) Έλα Λάμπη να χορέψουμε.

Λάμπης: Δεν μπορώ να θυμηθώ τα βήματα. Έχω τόσα χρόνια να περάσω γιορτές μέσα σε σπίτι. Ξέχασα πως είναι να ζεις ανάμεσα σε τοίχους. Έμαθα τη ζωή αλλιώς. Δόξα τω Θεώ όμως να λέω που δεν είμαι εντελώς έξω στην παγωνιά.

Μιχάλης: Υπόσχεση από όλους μας πως πλέον θα έχεις να μείνεις από τη νέα χρονιά.

Λάμπης: Α αρχίσατε τα δώρα με το καλημέρα σας. Και εγώ σας έφερα πολλές καραμέλες να σας γλυκάνω.

Ιερέας: Το έκανες ήδη με την παρουσία σου. Κόπιασε να φάμε κάτι γιατί με την κουβέντα ξεχαστήκαμε. Ας ακούσουμε όμως τον χριστουγεννιάτικο ύμνο: «Χριστός Γεννάται δοξάσατε».

(Ψάλτες: «Χριστός Γεννάται»)

Εύχονται όλοι: Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα. Υποκλίνονται και κλείνει η αυλαία. (Ακούγεται το τραγούδι: «Πόψε ο Χριστός»)

Η Δήμητρα Γαλάνη στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής «Αλλιώς»

Στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής θα βρεθεί η Δήμητρα Γαλάνη την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2014, στις 21:00.

H Δήμητρα Γαλάνη επιστρέφει στη σκηνή ένα χρόνο μετά τις επιτυχημένες εμφανίσεις της στο Παλλάς και σε όλη την χώρα. Μόλις κυκλοφορήσαν τραγούδια από την νέα της δισκογραφική δουλειά με γενικό τίτλο “Αλλιώς” σε στίχους του Παρασκευά Καρασούλου, γεγονός που αποτελεί και την αφορμή για μία σειρά απο ζωντανές εμφανίσεις στο κοινό σε όλη την Ελλάδα και την Κυπρο.

Στον καινούριο της δίσκο η Δήμητρα Γαλάνη υπογράφει και ως συνθέτης πολλά απο τα τραγούδια. Ήδη έχουμε ακούσει ένα από αυτά, το «Αν» ως το τραγούδι των τίτλων της πρόσφατης ταινίας του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, το οποίο ανέβηκε ψηλά στα ραδιοφωνικά airplay και αγαπήθηκε από το κοινό. Δύο ακόμα συνθέτες συνεργάζονται στη νέα δισκογραφική δουλειά: ο Χρυσόστομος Μουράτογλου που είναι και παραγωγός και ενορχηστρωτής του δίσκου – σταθερός συνεργάτης της Δήμητρας τα τελευταία χρόνια - και ο διεθνώς αναγνωρισμένος συνθέτης Jun Miyake (γνωστός στους Έλληνες από τη μουσική για την ταινία του Βέντερς – αφιέρωμα στην Πίνα Μπάους) που συμμετέχει με 1 τραγούδι.

Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν οι πιο καλοί της φίλοι, οι μουσικοί με τους οποίους συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια. Ο Σεραφείμ Γιαννακόπουλος (τύμπανα), ο Λάμπης Κουντουρόγιαννης (ηλεκτρική κιθάρα), ο Νίκος Μέρμηγκας  (λαούτο, μαντολίνο, λάφτα, κιθάρα), ο Σπύρος Μάνεσης (πιάνο), ο Στέλιος Προβής (μπάσο).

Η Δήμητρα ξανά στη σκηνή, ξανά κοντά μας ζωντανά, παρέα μας. Μας έλειψε!

Περισσότερα για την Δήμητρα Γαλάνη:

www.galani.gr

Ακολουθείστε την Δήμητρα Γαλάνη:

http://www.youtube.com/channel/UC_T5aEly-YgltrDjD5-UxyQ

https://www.facebook.com/DemetraGalani?fref=ts

@DimitraGalani

Προπώληση εισιτηρίων :

1. Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο Κομοτηνής (Σ.Π.Κ. ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ)

    Αγ. Βαρβάρας, Κομοτηνή Τηλ.: 2531034071,2531034072

2. Δημοκρίτειο Βιβλιοχαρτοπωλείο

    Δημοκρίτου 7Α, Κομοτηνή Τηλ.:2531084040

3. Βιβλιοπωλείο Ελευθερουδακης

    Ιωακείμ Καβύρη & Αδριανουπόλεως 4Α Αλεξανδρούπολη τηλ.2551022908

4. Βιβλιοπωλείο Δήμητρα Πυργελή,

    Ανδρέου Δημητρίου 57,Ξάνθη τηλ. 2541072363

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 15€, 20€, 25€, 30 €

Συζήτηση με θέμα:"Σχολείο για τον άνθρωπο και την κοινωνία"

Η ΕΛΜΕ Ξάνθης ξεκινά μια σειρά συζητήσεων με γενικό θέμα “Το σχολείο των ονείρων μας”.

Η πρώτη συζήτηση, και μετά από πρόταση της Ένωσης Θεολόγων Ξάνθης, θα έχει θέμα «Σχολείο για τον άνθρωπο και την κοινωνία» και θα γίνει την Τετάρτη 5/2/2014 στις 8μμ στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης.

Εισηγητές θα είναι:

v  Αγγελοπούλου Άννα, Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων, Ξάνθης «Όλοι βλέπουν οράματα, κανείς ωστόσο δεν τ' ομολογεί: αναζητώντας το ιδανικό σχολείο».

v  Ανταμπούφης Νίκος, Μαθηματικός, Διευθυντής ΓΕΛ Αβδήρων: «Παιδεία για τον άνθρωπο – Οι άνθρωποι της Παιδείας»

v  Κλούρη Πόππη, Θεολόγος, Υπεύθυνη Γραφείου Σχολικών Δραστηριοτήτων ΔΙ.Δ.Ε. Ξάνθης: «Το ανθρώπινο πρόσωπο στην εκπαίδευση»

Τη συζήτηση συντονίζει ο Κώστας Ταλέας, καθηγητής της Εκκ/κης Σχολής Ξάνθης, μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Θεολόγων Ξάνθης.

Προλογίζουν:

Μαρία Λουκοπούλου, πρόεδρος Δ.Σ. ΕΛΜΕ Ξάνθης,

π. Σωφρόνιος Γκουτζίνης, Πρόεδρος Συνδέσμου Θεολόγων Ξάνθης

Γνωριμία με τον Καθεδρικό Ναό Της Του Θεού Σοφίας Ξάνθης

Αφιέρωμα στον Καθεδρικό Ναό Της Του Θεού Σοφίας Ξάνθης είχε η εκπομπή «Γνωριμία με τις ενορίες μας» την Δευτέρα 27 Ιανουαρίου στις 15:00 στο Ραδιοφωνικό Σταθμό της Μητρόπολης Ξάνθης 93.8 «Διακονία στα FM». Καλεσμένος της Νάντιας Νάκου ήταν ο π. Παϊσιος, διάκος του Καθεδρικού ο οποίος πήρε την ευλογία για να μιλήσει από τον εφημέριο π. Κωνσταντίνο Ψαρόπουλο. Συνεφημέριος του Ναού είναι ο π. Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου που είναι και ο Οργανωτικός Υπεύθυνος του Ραδιοφωνικού Σταθμού και ηχολήπτης των εκπομπών μας.

Ο π. Παϊσιος 25 χρόνων αποφάσισε να ακολουθήσει το δρόμο του ιεροσύνης και είναι μοναχός. Ιδιαίτερα συγκινημένος είπε πως τον εμπιστεύτηκαν ο πνευματικός του πατέρας ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και πρώην Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης μας κ.κ. Παντελεήμων και ο Μητροπολίτης Ξάνθης κ.κ. Παντελεήμων και δεν μπορεί να ξεχωρίσει τους δύο Επισκόπους.

Για τον Καθεδρικό Ναό είπε μεταξύ άλλων

-Είναι αφιερωμένος στη Σοφία του Θεού και εορτάζει του Αγίου Πνεύματος.

-Φυλάσσονται λείψανα πολλών Αγίων μεταξύ αυτών του Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστού, του Οσίου Παρθενίου Λαμψάκου και του Οσίου Δαυίδ εν Ευβοία.

-Μέσα στο Ναό υπάρχει αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Γερόντισσας.

-Στον Ιερό Ναό λειτουργεί Κοινωνικό Παντοπωλείο το οποίο δίνει τρόφιμα σε συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη. Είναι μια κίνηση σε συνεργασία με σούπερ μάρκετ της πόλης όπου εναποθέτουν σε καλάθια τα τρόφιμα οι κάτοικοι της πόλης.

-Ήταν σημαντική η συμβολή του πρώην Πρωτοσύγκελου της Μητρόπολης και νυν Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής για τη συνέχιση των εργασιών του Ναού και του ποιμαντικού έργου, αφού ο ίδιος ήταν εφημέριος.

-Ο π. Παϊσιος έχει ζήσει έντονες εμπειρίες μέσα στο ναό, παρά το νεαρό της ηλικίας του και είπε πως αυτές του ενδυνάμωσαν την πίστη του. Ανέφερε μια φορά σε παράκληση του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας πως ήταν έντονη η παρουσία του Αγίου και φάνηκε στα μάτια όλων που ήταν δακρυσμένα και αντιλήφθηκαν την ευλογία Του.

-Ο π. Παϊσιος είπε πως πλησιάζει νέους και συζητάει μαζί τους κάτι που βλέπει πως έχει ανταπόκριση από ντόπιους αλλά και φοιτητές του Πολυτεχνείου.

Σήμερα Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014 στις 15:00-16:00 η εκπομπή «Γνωριμία με τις ενορίες μας έχει καλεσμένο τον Πρωτοσύγκελο της Μητρόπολης Ξάνθης π. Σωφρόνιο για την ενορία του στη Σταυρούπολη. Πολύ ενδιαφέρουσα αφού μέσα από αυτή μαθαίνουμε καλύτερα τις αρχοντικές εκκλησίες της ορεινής μας περιοχής.

Μείνετε συντονισμένοι στους 93.8. Προηγείται η εκπομπή του π. Βησσαρίωνος «Κατ εικόνα και καθ ομοίωσιν».

Σας ευχαριστώ όλους για τα ενθαρρυντικά σας σχόλια. Να είστε καλά και να συναντιόμαστε στις Εκκλησίες μας. 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: «Χριστός, σημείον αντιλεγόμενον»

Σαράντα ημέρες μετά την κατά σάρκα γέννηση του Χριστού, με συγκίνηση πολλή ο δίκαιος Συμεών κρατά στην αγκαλιά του το θείο βρέφος, και με την καρδιά του πλημμυρισμένη από αγαλλίαση, με στραμμένο το βλέμμα προς τον ουρανό προφέρει θερμή ευχή: «νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα ...».

Ο τρισευτυχισμένος εκείνος πρεσβύτης στρέφεται κατόπιν προς την Παναγία, για να της απευθύνει βαρυσήμαντους λόγους: «ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον».

Λόγοι πραγματικά προφητικοί, τους οποίους η Παναγία ακούει με δέος, διότι προφητεύουν γεγονότα θλιβερά και δυσάρεστα: «και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία», αναφερόμενα στο πάθος του Χριστού, μπροστά στο οποίο θα σπαρασσόταν η καρδιά της μάνας. Τα προφητικά λόγια του δικαίου Συμεών «ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών και εις σημείον αντιλεγόμενον» είχαν, έχουν και θα έχουν την πραγμάτωσή τους σε κάθε εποχή.

Αφ’ ότου ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, η προσωπικότητά Του και η διδασκαλία Του έγιναν το σοβαρότερο σημείο αντιλογίας μεταξύ των ανθρώπων. Ανάλογα δε προς τη στάση που παίρνουν έναντι του Χριστού, οι άνθρωποι χωρίζονται σε αυτούς που τον αρνούνται και σ’ αυτούς που τον δέχονται.

Ο Κύριος είπε ότι «ο μη ων μετ’ εμού κατ’ εμού εστίν». Εκείνη η δήθεν ουδετερότητα, η οποία είναι δυνατόν να εφαρμόζεται σε προσωπικές και διεθνείς σχέσεις, δε μπορεί να υπάρχει στις σχέσεις μας με τον Χριστό. Όποιος θέλει να εμφανίζεται ως ουδέτερος και αδιάφορος, είναι στην πραγματικότητα αρνητής.

Μεγάλη δυστυχώς μερίδα ανθρώπων είμαστε χλιαροί. Και ο Κύριος δηλώνει ρητά ότι μας θέλει θερμούς και αφοσιωμένους, με αγωνιστικό φρόνημα και θέληση να εφαρμόσουμε το λόγο Του στη ζωή μας.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει: Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο «φως του κόσμου» αλλά οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι. Οι διώκτες του Χριστού και της Εκκλησίας Του, Νέρωνες, Δέκιοι, Διοκλητιανοί έφυγαν. Το πέρασμά τους από τη ζωή αυτή γράφτηκε με μαύρα γράμματα. Εκείνος που εδίωξαν όμως μένει στους αιώνες.

Οι φίλοι του Χριστού, όσοι Τον αγάπησαν και θυσιάστηκαν γι’ Αυτόν, οι μάρτυρες, οι δίκαιοι, οι όσιοι ευφραίνονται στην θέα του ακτίστου φωτός του προσώπου Του.

Αδελφοί, και στις μέρες μας διώκεται ο Χριστός στα πρόσωπα των αγνοουμένων Επισκόπων και των Χριστιανών της Συρίας, της Αιγύπτου. Στον τόπο μας χλευάζεται. Εμείς, ποιά θέση παίρνουμε απέναντί Του; Δική μας είναι η επιλογή και βέβαια απολαμβάνουμε και τις συνέπειές της.

 Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Ο Φλεβάρης της Υπαπαντής, του Τελώνη, του Ασώτου, της Κρίσεως

1^η του Φλεβάρη 2014 δείχνει το ημερολόγιο και δεν μπορώ να το αμφισβητήσω. Πέρασε ο πρώτος μήνας, -Δόξα τω Θεώ- καλύτερος από τον περσινό. Με ηρεμία και ένα πρώτο ξεκίνημα με νέες εκπομπές στο Ραδιοφωνικό Σταθμό της Μητρόπολης. Και βαδίζουμε στον τελευταίο μήνα του χειμώνα. «Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει, μη τύχει όμως και θυμώσει μες στο χιόνι θα μας χώσει». Η αλήθεια είναι πως η θερμοκρασία είναι χαμηλή και τις πρωινές και βραδινές ώρες καταλαβαίνουμε την παγωνιά.

Μέχρι πριν από οκτώ χρόνια τον Φλεβάρη τον είχα συνδέσει με τις απόκριες, την καρναβαλική παρέλαση, τη διασκέδαση μέχρι το πρωί, το ξεφάντωμα μέχρι τελικής πτώσεως. Καλά είναι όλα αυτά, αλλά έχουν ημερομηνία λήξεως. Τώρα πια ο Φλεβάρης είναι ο προθάλαμος λίγο πριν τη Μεγάλη Σαρακοστή. Μπαίνουμε στο τριώδιο στις 9 του μηνός και μετά του Τελώνη και Φαρισαίου στις 9, είναι του Ασώτου στις 16 μετά της Κρίσεως στις 23.

Αύριο 2 Φεβρουαρίου είναι της Υπαπαντής του Κυρίου. Η γιορτή της μητέρας σύμφωνα με την Εκκλησία μας. Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα σε όλες τις μανούλες του κόσμου. Και ιδιαίτερα στην Παναγία μας.

Έχουμε και τις γιορτές των Αγίων Χαραλάμπους στις 10, Βλασίου στις 11, Φιλοθέης Αθηναίας στις 19, ενώ σήμερα 1 είναι του Αγίου Τρύφωνος. Στις 22 είναι Ψυχοσάββατο και στις 24 η Α και η Β εύρεση Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου. 

Στις 13 γιορτάζουμε τη μνήμη του Ακύλα και την Πρισκίλλης, τους Αγίους που ήταν σύζυγοι και είναι οι προστάτες της συζυγικής ζωής. Τότε εορτάζουμε όσοι έχουμε έρθει εις γάμον κοινωνία. 

Μην ξεχνούμε ότι το Φλεβάρη ανθίζουν οι αμυγδαλιές θυμίζοντας ότι έρχεται η άνοιξη... 

Καλό μήνα με δύναμη και διάθεση Τελώνη, Ασώτου, έχοντας στη μνήμη ότι θα κριθούμε και να είμαστε έτοιμοι να συγχωρούμε και να ζητάμε συγχώρεση.

Στον Κουτσοφλέβαρο λείπουν τρεις μέρες αλλά είδατε πόσο σημαντικός είναι;