Πριν ανοίξουν οι κάλπες για το δημοψήφισμα: Πώς γράψαμε την ιστορία της Ελλάδος και της Ε.Ε.;

Δυο ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες και ανακοινωθούν τα ανεπίσημα αποτελέσματα των εταιρειών δημοσκοπήσεων (που μπορεί να μην είναι έγκυρα αφού όπως έδειξαν οι μισοί υποστηρίζουν ΝΑΙ και οι άλλοι μισοί ΟΧΙ άρα το στατιστικό λάθος είναι λογικό να γίνει). Σήμερα είναι μια καλοκαιρινή μέρα. Πήγαμε και ψηφίσαμε κάνοντας το Σταυρό μας (πέρα από το Σταυρό που σχηματίσαμε στο ψηφοδέλτιο) και ζητώντας από το Θεό και λάθος να αποφασίσαμε, Αυτός να το κάνει σωστό. Γιατί πόσες φορές άραγε δεν κάναμε στριβοτιμονιές και ο Κύριος μας γυρνούσε εκεί που ήθελε Εκείνος; Για να μαστε στο σχέδιο Του και να μην είμαστε εκτός. Σέβεται την ελευθερία μας, αλλά δεν θέλει να μας χάσει. Γι’ αυτό και πάντα μας φέρνει στην Οδό Του.

Ελπίζουμε πως όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, ο ελληνικός λαός να είναι ενωμένος, με ομόνοια, αλληλεγγύη. Οι πολιτικοί μας να φωτιστούν από το Άγιο Πνεύμα και να μην μας οδηγήσουν στον όλεθρο. Οι ξένες δυνάμεις να σταματήσουν να διοικούνται από πονηρά πνεύματα (υπερβολική αγάπη στο χρήμα και στο συμφέρον) και να μην μας «πολεμήσουν» άλλο.

Σήμερα καθίσαμε με φίλους κάτω από έναν πλάτανο και μιλήσαμε για όσα ζήσαμε μέχρι στιγμής και όσα περιμένουμε. Άνθρωποι από 30-40 χρόνων κυρίως που πληγήκαμε ιδιαίτερα από αυτήν την κρίση, αφού στην πλέον παραγωγική μας ηλικία δεν μπορούμε να διοχετεύσουμε την ενέργεια μας όσο θα θέλαμε και να δημιουργήσουμε. Να δουλέψουμε, να κάνουμε όνειρα, να μη φοβόμαστε, να ζούμε χωρίς να τρομοκρατούμαστε και να λαμβάνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς εν μια νυκτί. Τουλάχιστον σήμερα αποφασίσαμε για εμάς. Όσο και να μην το θέλανε κάποιοι.

Τα τελευταία 30 χρόνια στην Ε.Ε. έγιναν 110 δημοψηφίσματα. Άραγε γιατί ενόχλησε τόσο πολύ το συγκεκριμένο στην Ελλάδα; Μας απειλούν ότι θα μας διώξουν εκτός της Ε.Ε. και του ευρώ. Λες και είμαστε σκυλιά και περιμένουμε στην πόρτα τους. Εμείς οι εταίροι γίναμε εταίρες. Ενώ τόσο καιρό τους ικανοποιούσαμε με τα «ΝΑΙ εφέντ» τώρα αντισταθήκαμε και γίναμε επικίνδυνοι.

Σήμερα μια φίλη είπε πως μπορεί να παρατείνουν το κλείσιμο της συμφωνίας έως και τον Οκτώβρη που είναι να γίνουν οι εκλογές στην Ισπανία. Εάν θέλουν να μας φτάσουν μέχρι εκεί, ζώντας επί ξύλου κρεμάμενοι τότε μάλλον πάμε για κατεδάφιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχει πλέον ούτε αξίες, ούτε ιδεολογίες, ούτε ηθική. Παρά μόνο χρήμα, συμφέρον, ισχυρά κράτη εναντίον αδύναμων. Τι να κάνεις μια τέτοια κοινότητα όταν θέλουν να σε καταστρέψουν; Όταν θέλουν να σε εξοντώσουν και να σε κατηγορούν διαρκώς λέγοντας πως ζούμε εις βάρος τους; Ευτυχώς υπάρχουν και φιλέλληνες σε κράτη της Ε.Ε. που μας νοιάζονται και αυτοί θα ξεσηκωθούν.

Λέτε όντως σήμερα να ξεκινήσαμε να γράφουμε ιστορία; Λίγες ώρες υπομονή και ακόμη περισσότερα χρόνια υπομονή. Ο ιστορικός του μέλλοντος που θέλει να ναι αντικειμενικός θα γράψει για τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιούλη 2015 τι συνέπειες θα έχουν για τους Έλληνες και τους άλλους λαούς της Ευρώπης.

Εύχομαι ο Θεός να μας ελεήσει ότι και να γίνει.

«Η δαιμονική ενέργεια και η κατανίκηση της»

Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ἀποκαλύπτει τὴν πραγματικότητα τοῦ Σατανᾶ, ὁ ὁποῖος καταδυναστεύει τὴν ἀνθρώπινη ψυχὴ καὶ τὴν σπρώχνει στὴν  ἀπομόνωση καὶ σὲ σειρὰ ἀντικοινωνικῶν ἐκδηλώσεων.

Μιὰ ἀπὸ τὶς λίγες φορὲς ποὺ οἱ δαίμονες εἶπαν τὴν ἀλήθεια ἦταν στὴν ἔρημο τῶν Γεργεσηνῶν. Ἐκεῖ τυραννοῦσαν δυὸ δυστυχεῖς ἀνθρώπους. Πραγματικὰ ράκη, εἶχαν ἀπομονωθεῖ ἀπὸ τὴν κοινωνία καὶ ἦταν ὁ φόβος τῆς περιοχῆς.

Μόλις ὁ Κύριος παρουσιάσθηκε, τὰ δαιμόνια ἀναγνώρισαν τὸν Λυτρωτὴ τοῦ κόσμου καὶ ὁμολόγησαν ὅτι τοὺς χωρίζει ἀγεφύρωτο χάσμα μὲ τὸν Χριστό, ποὺ εἶναι ἡ ἀλήθεια, τὸ φῶς καὶ ἡ ἀγάπη. «Ποιά σχέση ὑπάρχει ἀνάμεσα σέ σένα καί σέ μᾶς, μᾶς χωρίζει χάσμα ἀγεφύρωτο, τρέμουμε την παρουσία σου».

Ἡ ἀντίθεση ἀνάμεσα στόν Πονηρό καί στόν Κύριο εἶναι συνέπεια τῆς βαθειᾶς καί οὐσιαστικῆς ἀλλαγῆς, τήν ὁποία ὑπέστη ὁ διάβολος μετά τήν ἀνταρσία του ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καί τήν πτώση του. Ἀγγελική ὕπαρξη ἦταν πρίν. Μποροῦσε νά  ἀκούει τόν Θεό, νά τόν νοιώθει, νά τόν ὑπηρετεῖ καί ἔπειτα βυθίστηκε στήν πονηρία. Ἔγινε ἡ πηγή καί ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κακοῦ. Αὐτόματα δημιουργήθηκε τό χάσμα.

 «Ἐγώ εἰμί ἡ ἀλήθεια» βεβαιώνει μέ τό θεϊκό Του κῦρος ὁ Χριστός.  Μιλάει τή γλῶσσα τῆς ἀπόλυτης ἀλήθειας καί ἀπαιτεῖ σάν ἀνταπόκριση τήν ὁλοπρόθυμη προφορά της.  Στό ἄλλο ἄκρο ὁ διάβολος.  Ἔμπνευσή του εἶναι τό ψέμα. «Εἶναι ψεύτης καί ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους».  Αὐτός γεμίζει τίς κοινωνίες μας μέ τό ψέμα καί τήν ἀπάτη  καί τό καμουφλάρει καί τό παρουσιάζει στά μάτια τῶν ἀνθρώπων σάν τήν πιό καθαρή καί ἀναμφισβήτητη πραγματικότητα. 

«Ὁ Θεός φῶς ἐστί».  Ὁ Θεός ὁρίζεται μέ αὐτό τό ὄνομα πού δηλώνει καθαρότητα, ἀστραφτερή ἀγνότητα καί γλυκειά θαλπωρή.  Ἀντίθετα, τό βασίλειο τοῦ διαβόλου ἁπλώνεται στό σκοτάδι.  Τό φῶς τό μισεῖ.  Ἀγωνίζεται νά ἀπλώσει στίς κοινωνίες μας τό σκοτάδι τῆς συγχύσεως.

«Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί».  Ἡ τέλεια ἀγάπη.  Ὁ διάβολος, ἀντίθετα, εἶναι ἡ προσωποποίηση τοῦ μίσους, ἑστία καί πηγή του.  Μισεῖ καί μόνο μισεῖ.  Τόν εἴδαμε στήν ἀφήγηση τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου νά βασανίζει τά θύματά του. 

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἀποκαλύπτει μέ τρόπο συνταρακτικό ὅτι οὔτε παντοδύναμος εἶναι ὁ πονηρός, οὔτε τόν τελευταῖο λόγο ἔχει.  «Εἰς τοῦτο ἐφανερώθει ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ, ἵνα λύσῃ τά ἔργα τοῦ διαβόλου, γράφει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης.   

         ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Κλαίμε για τις κλειστές Τράπεζες και όχι για τις κλειστές καρδιές

Τόσο καιρό στεναχωριόμαστε όλοι για τις κλειστές τράπεζες; Καλά κατάλαβα; Ναι όντως κάποιοι είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, επιχειρηματίες και έχουν καθημερινές συναλλαγές με αυτές αλλά οι υπόλοιποι γιατί τόση κλάψα και ανησυχία για το κλείσιμο τους; Σήμερα έγινε είδηση ότι οι Financial Times έγραψαν πως θα γίνει κούρεμα των καταθέσεων άνω των 8.000 ευρώ και διαψεύστηκε από το Υπουργείο Οικονομικών.

Όντως θα ήταν αδικία να χάσει κάποιος μέρος των λίγων καταθέσεων. Αλλά κατά τα άλλα έρχομαι και σκέφτομαι πως όσοι έχουν πολλά χρήματα έστω και αν τα έκαναν με το αίμα τους και τον ιδρώτα τους (όπως λένε), αν τα έδιναν στους συνανθρώπους δεν θα φτάναμε εδώ. Όπως π.χ.: Οι εργοδότες να πληρώνουν με το ότι προβλέπει ο νόμος τους εργαζομένους τους και να μην κρατάνε λεφτά στην άκρη για τις σπατάλες τους.

Από τον υπερκαταναλωτισμό του και την απληστία του έφτασε εδώ μια μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, γι’ αυτό στεναχωριέται για τις κλειστές τράπεζες. Γιατί η καρδιά του ανήκει σ’ αυτόν τον θησαυρό του. Η καρδιά του δεν είναι στον άνθρωπο. Είναι στους λογαριασμούς του και στις θυρίδες του. Και δεν μιλάω για όσους έχουν λίγα χρήματα, αλλά για όσους έχουν πολλά που λένε πως τα κρατάνε για ώρα ανάγκης, για τα γηρατειά, για τα παιδιά, τα εγγόνια. Με συγχωρείτε αλλά τα όμορφα λεφτά όμορφα καίγονται, παραφράζοντας και μια παλιά ταινία.

Οι αποταμιεύσεις στον ουρανό δεν κινδυνεύουν, παρά μόνο οι επίγειες, όπως φάνηκε και τώρα. Τα κλάματα και η απόγνωση δείχνουν πως η ζωή τους εκεί βρίσκεται. Στα χρήματα τους, σ’ αυτά που έκρυβαν στις τράπεζες. Αν τα έδιναν σε όσους έχουν ανάγκη δεν θα είχαμε συσσίτια, ούτε άστεγους, ούτε ανέργους, ούτε αυτόχειρες. «Μαζί τα δουλέψαμε;» «Γιατί να τα δώσω σε σένα χαραμοφάη;» «Γιατί να κάνω μάγκα τον μπαταχτσή;» Είναι από τις συνήθεις φράσεις που λένε.

Ας απαντήσουν οι συνειδήσεις τους στα ερωτήματα τους. Γιατί όταν δίνεις γεμίζει η καρδιά σου, ενώ όταν παίρνεις γεμίζουν τα χέρια σου. Δοκίμασε μια φορά να κόψεις στο μισό ότι τρως και να το δώσεις ή να δώσεις ότι σου περισσεύει και να μην το φυλάξεις, αλλά να το μοιραστείς. Τότε θα καταλάβεις το μεγαλείο να είσαι άνθρωπος και να πονάς τον άλλο.

Μήπως όμως τελικά όλα ξεκινάνε το ότι δεν δίνουμε τίποτα στο Θεό -ούτε τη σκέψη μας- και δεν αγαπάμε καθόλου τον εαυτό μας; Μήπως αισθανόμαστε τόσοι άδειοι που προσπαθούμε να γεμίσουμε με αγαθά που εύκολα χάνονται;  

Μερικοί έως και πολλοί φοβούνται την πείνα λένε. Γιατί; Μήπως επειδή δεν έχουν μάθει στην εγκράτεια; Μέχρι και όσοι πάνε στην εκκλησία ανησυχούν. Τουλάχιστον εμείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι έχουμε τις νηστείες μας. Ξέρουμε πως είναι να ζούμε χωρίς κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά. Γνωρίζουμε ένα είδος εγκράτειας στο φαγητό. Και φοβόμαστε την πείνα; Δηλαδή η Θεία Κοινωνία σαν βασική τροφή θα μας χαλούσε; Το Σώμα και Αίμα Κυρίου που τρέφει το αίμα και τα κύτταρα μας;

Μπορεί ο Θεός να επιτρέψει και τα χειρότερα, όμως μήπως μπορέσουμε και βρούμε τη σχέση μαζί Του, τη σχέση με το συνάνθρωπο. Αυτόν που έχουμε δίπλα μας και δεν του δίνουμε σημασία. Μπορεί να ναι και ο πιο κοντινός μας. Δεν σου λέω μόνο για τον φίλο, το γείτονα, το συγγενή. Μπορεί να ναι και μέσα στο σπίτι.  Γιατί ακούμε και κάποιους ότι είναι μόνοι τους, όμως δεν είναι, απλώς δεν δίνουν σημασία σε όσους είναι κοντά τους. Τα βλέπουμε αυτά και στο Ευαγγέλιο. Αυτό που δεν διαβάζουμε, γιατί προτιμούμε τα ψέματα και όχι την Αλήθεια.

Προς προβληματισμό για όλους μας όλα αυτά, με πρώτη εμένα. Εύχομαι ο Θεός να δώσει μετάνοια. Αλλαγή τρόπου ζωής που να έχει μέσα την Αγία Τριάδα μας, την Παναγία μας, τους Αγίους μας, τους Αγγέλους. Έτσι θα ανασάνουμε, έτσι θα ευτυχήσουμε, έτσι θα ζήσουμε.

Νεκρή 40χρονη σε τροχαίο με τουρκικό φορτηγό

Σήμερα (3-7-2015) το πρωί, στην Εθνική Οδό Ξάνθης – Πόρτο Λάγους,  Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο (ρυμουλκό με επικαθήμενο) που οδηγούσε 51χρονος αλλοδαπός, υπήκοος Τουρκίας, συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με δίκυκλη μοτοσικλέτα, που οδηγούσε 40χρονη ημεδαπή.

Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν να τραυματισθεί θανάσιμα η 40χρονη, η οποία μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης.

Προανάκριση για τα αίτια και τις συνθήκες του ατυχήματος διενεργεί το Τμήμα Τροχαίας Ξάνθης.

Βγάλαμε το Θεό από τις ζωές μας και φαγωνόμαστε

Όσο πλησιάζουμε στην ημέρα διεξαγωγής του δημοψηφίσματος βλέπουμε απίστευτες εικόνες στα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια. Υπάρχει μια ξεκάθαρη προβολή των υποστηρικτών του ΝΑΙ και αυτό το βλέπει ο καθένας που ανοίγει την τηλεόραση του έστω και λίγο. Προσωπικά δεν αντέχω να δω παραπάνω από λίγα λεπτά συζητήσεις,  γιατί νιώθω ότι απευθύνονται σε ανόητους ανθρώπους. 

Με τον τρόπο αυτό όμως θα γιγαντώσουν το ΟΧΙ που εικάζω ότι θα το ψηφίσουν ιδιαίτερα οι 108.371 18άρηδες που ψηφίζουν πρώτη φορά και ωιμέ τους έλαχε να συμμετέχουν σε ένα κρίσιμο δημοψήφισμα μετά από το 1974, γιατί θα αντιδράσουν σ’ αυτούς που τους υποδεικνύουν εντέχνως τι να ψηφίσουν καθημερινά. Οι φοιτητές και σπουδαστές που βλέπουν πως δεν υπάρχει μέλλον με τις υπάρχουσες συνθήκες των προστατών μας στην Ε.Ε. οι οποίοι παρουσιάζονται ως σωτήρες αλλά μόνο σαν εκβιαστές τελικώς αποδεικνύονται. Οι άνεργοι και εξαθλιωμένοι που ζούνε εδώ και πέντε χρόνια φοβερά δύσκολα και δεν έχουν να χάσουν πλέον τίποτα γιατί βλέπουν πως από θαύμα επιβιώνουν ακόμη, είτε με δανεικά, είτε με αλληλεγγύη άλλων (συσσίτια, κοινωνικά ιατρεία, συλλόγους κλπ), είτε ένας Θεός ξέρει πως!!! Οι άνθρωποι που δεν αντέχουν ραγιάδες πάνω από το κεφάλι τους και κουράστηκαν τον ζυγό που τους φορτώθηκε με αναίτιους λόγους, οι οποίοι δεν φοβούνται πως θα χάσουν την εθνική τους ασφάλεια αν φύγουμε από την Ε.Ε. γιατί πολύ απλά ζούμε έναν πόλεμο από αόρατους ανθρώπους που τα όπλα τους δεν φαίνονται, αλλά πετυχαίνουν τον στόχο τους στις ζωές μας.

Δυστυχώς όμως δεν έχω δει να ζητάνε την άποψη εκπροσώπων της Εκκλησίας με εξαίρεση την εκπομπή του κ. Χαριτάτου στον ALPHA που το πρωί της Παρασκευής βγήκε και μίλησε για λίγα λεπτά ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας και απηύθυνε ένα ενωτικό μήνυμα προς όλους και ζήτησε όλοι να απευθυνθούμε στο Θεό. Μιλάμε, χωρίς να ακούμε και το χειρότερο χωρίς να προσευχόμαστε. Αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε είναι να σιωπήσουμε και να ζητήσουμε τη θεία φώτιση. Μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει τη λύση και να μας βγάλει από τα αδιέξοδα που ζούμε. Να ζητήσουμε το έλεος Του. Δόξα τω Θεώ υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν αυτό για όλους μας και ελπίζω στην προσευχή τους.

Κύριε και Θεέ μου φώτισε  τον ελληνικό λαό να κάνει θεάρεστα έργα και ελέησε τον. Περνάμε δύσκολα. Κάναμε λάθη και φτάσαμε μέχρι εδώ. Φώτισε τους πολιτικούς μας να πάρουν τις σωστές αποφάσεις και όσους δεν μας υπολογίζουν να μην μας κάνουν άλλο κακό. Σε παρακαλούμε Κύριε, βοήθησε μας. Τα παιδιά, τους γέρους, τους ασθενείς, τους νέους, τους φτωχούς, τους ανέργους, τους εξαθλιωμένους. Ζητάμε την αγάπη σου και μόνο. Σε παρακαλούμε. Μην μας εγκαταλείπεις. Έχουμε ανάγκη να είσαι στις ζωές μας.  

Αμήν.

Ένας Ιούλιος αλλιώτικος από τους άλλους

Ένας διαφορετικός Ιούλιος από άλλους μπήκε σήμερα. Ο καιρός είναι μουντός όπως και η ψυχολογία μιας συντριπτικής πλειοψηφίας που ζει σε αυτήν την ευλογημένη χώρα. Θα έρθει όμως το καλοκαίρι και θα επιστρέψει και η λιακάδα στις ψυχές μας. Αρκεί να μη φοβόμαστε, να μην το βάζουμε κάτω, να ελπίζουμε, να αγαπιόμαστε και να στηρίζει ο ένας στον άλλο.
Η αλληλεγγύη θα μας κρατήσει ενωμένους σε όποιες συνθήκες και αν επικρατήσουν. Δεν θα έρθει η συντέλεια του κόσμου. Γι' αυτήν δικαιολογημένα να ανησυχούμε γιατί το να βρεθείς μπροστά στο Θεό είναι το πιο κρίσιμο. Το να βρεθείς έξω από την τράπεζα δεν τρέχει τίποτα. Θα τα πάρεις τα χρήματα. Υπομονή και προσευχή. Και ένα χαμόγελο.
Όσο για την παράνοια που έχει πιάσει κάποιους να αδειάσουν σούπερ μάρκετ από βασικά τρόφιμα ήθελα απλώς να τους ρωτήσω: "Τι θα κερδίσεις αν πάρεις πολλά μακαρόνια και ο διπλανός σου δεν έχει; Αν τα παίρνεις για να του τα δώσεις υποκλίνομαι σε σένα αδελφέ μου. Αλλιώς μην παρασύρεσαι από τον τρόμο σου. Δεν θα πεινάσεις. Η ψυχή να ναι βαθειά. Το στομάχι περιμένει." 
Όσο για αυτούς που μένουν δίπλα στη θάλασσα ας τη χαρούν. Μια φορά το χρόνο έχουμε Ιούλιο και αξίζει να χαρούμε την αλμύρα της, την γαλήνη της, το κύμα της, το απέραντο γαλάζιο της. Μια φίλη που ζει με τα πολύ βασικά και μόνη της μου είπε πως πήρε το λεωφορείο την Κυριακή στις 7 το πρωί και πήγε στην Κεραμωτή Καβάλας. Άλλαξε δύο λεωφορεία και το χάρηκε. Μου είπε: "Δοξολόγησα τόσες φορές το Θεό που μπόρεσα και έκανα μπάνιο. Χάρηκα που είδα απέναντι το νησάκι. Έφαγα την ντοματούλα μου και να ξερες πόσο ωραία πέρασα!"... Αυτή είναι η πολυτέλεια. Να ζεις με τα λίγα φαινομενικά, αλλά στην ουσία πρόκειται για τα πιο πολύτιμα.
Δεν χρειάζεται περισσότερα ο άνθρωπος για να νιώσει μέσα του γεμάτος. Ευγνωμοσύνη στο Θεό για μια θάλασσα και μια ντοματούλα. Τίποτα άλλο. Όλα τα υπόλοιπα ας τα πάρουν όσοι δεν χορταίνουν όσα και να τους δοθούν.

Μακάρι όλοι να εκτιμήσουμε τα πιο όμορφα και απλά. Αυτά που τόσα χρόνια απαξιώθηκαν από τον υπερκαταλανωτή που ήθελε να πάρει καταναλωτικά δάνεια για να κάνει τις διακοπές του. Εμείς σε μια σκηνή μέναμε όταν πηγαίναμε διακοπές και περνούσαμε ζάχαρη. Σαν τους γύφτους ζούσαμε σε τσαντίρι. Όλη μέρα με το μαγιό και τρώγαμε φαγητό που μας έκανε η μαμά με τα τεντζερέδια που έπαιρνε από το σπίτι. Έτσι όμως χαρήκαμε τη φύση. Και κοιμόμασταν στρωματσάδα κάτω ο ένας δίπλα στον άλλο. Πόσες φορές σκέφτηκα να είμασταν πάντα έτσι! Όλοι μαζί. Γιατί αυτό θέλει ο άνθρωπος. Την καρδιά του δίπλα σε αυτούς που αγαπά. Έτσι δυναμώνει. Σώμα και ψυχή μαζί.
Όλα θα περάσουν. Θα το δείτε. Εμένα οι γονείς μου έζησαν πολύ δύσκολα. Ο μπαμπάς μου δεν είχε να φάει (με εξαίρεση όταν πήγε φαντάρος), να φορέσει παπούτσια, φορούσε ένα παντελόνι μέχρι το γόνατο ακόμη και όταν ήταν παλικαράκι. Η μαμά μου ζούσαν σε καλύβι και μετά ζούσανε δύο οικογένειες σε ένα σπίτι μέχρι να κάνουν το δικό τους. Ενώ όταν παντρεύτηκαν τον πρώτο καιρό οι γονείς μου είχαν τα βασικά. Και όμως δεν το έβαλαν κάτω. Αυτό μου έμαθαν. Και με αυτό πορεύομαι. Μπορεί να έζησαν σε μια εποχή (δεκαετία 80 και 90) που τους δόθηκαν και αυξήσεις και δουλειές, όμως είχαν πίσω τους την "προίκα" της φτώχειας.
Δόξα τω Θεώ για όλα. Ο Άγιος Παϊσιος Αγιορείτης έλεγε: "Έχεις λύπη; Ο Χριστός σου λείπει". Ας βάλουμε το Χριστό κέντρο στη ζωή μας και θα αλλάξουν όλα. Αυτό χρειαζόμαστε. Τίποτα άλλο.