Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για λόγια που μας αγγίζουν


Το Άγιο Πνεύμα να μας φωτίσει όλους να κάνουμε το θέλημα του Θεού!
Γιατί αν είναι να κάνουμε το δικό μας θέλησα στο τέλος δεν ξέρω πού θα καταλήξουμε.
Ξέρετε το γράφω τρέμοντας γιατί δεν θέλω να πονάω, να υποφέρω, να ματώνω και να στεναχωριέμαι.
Ούτε ο Θεός το θέλει.
Ποιος πατέρας θέλει το παιδί του να υποφέρει;
Δεν μπορώ να αποδεχτώ έναν Θεό που τον καταλαβαίνω. Μπορώ μονάχα να ζήσω έναν Θεό που με φλερτάρει σε κάθε βήμα μου.
Αυτά είναι λόγια που παράφρασα από ένα κείμενο που διάβασα στον «τοίχο» της φίλης μου Ευγενίας.
Όπως και τα παρακάτω που θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας:
Tο δύσκολο δεν είναι να στείλεις sms για όσους έχουν ανάγκη, αλλά το ν αντέξεις το διπλανό σου με σάρκα κι αίμα πάνω στη δική σου σάρκα, στα δικά σου νεύρα κι εκεί ζυγίζεται η αλήθεια του ανθρώπου.
Εφηβεία είναι όταν όλα παίζονται κι όλα μπορούν να συμβούν αφού τίποτα δεν έχει βαλτώσει ακόμη στη συνήθεια. Είναι τ ό τ ε που συμβαίνουν τα θαύματα.
Που δεν φοβούνται να μαλώσουν με το Θεό, όπως με κάθε Αγαπημένο γιατί δεν έχουν μάθει να κρύβονται.
Που δεν φοβούνται τίποτα γιατί «η αγάπη έξω βάλλει το φόβο».
Όσους μπορούν να δεχτούν ότι δεν τους αγαπούν επειδή το αξίζουν!
Για εκείνους που αγαπούν χωρίς υποχρέωση, χωρίς να περιμένουν ανταπόδοση αφού πιστεύουν πως όλα τελειώνουν εδώ. Κι όμως δεν μπορούν να υπάρξουν αλλιώς.
Που τους αρκεί να είναι κάποιος άνθρωπος για να κινήσουν γη και ουρανό για χάρη του.
Για το πρεζόνι που μου δωσε την ευχή «τη γλύκα του Χριστού να χεις» για μισό χαμόγελο κι ένα τσιγάρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου