Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για τους γιατρούς και τον Ιατρό


Καλή σας ημέρα.
Η ιατρική τελικά είναι η επιστήμη της εκτίμησης.
Και σαφώς ένας γιατρός όταν κάνει μια διάγνωση πρέπει να σκέφτεται ότι εκείνη την στιγμή ο ασθενής απέναντι του είναι ένα δικό του πρόσωπο.
Δηλαδή έτσι όπως του μιλάει θα μιλούσε στα παιδιά του ή στο- στη σύζυγο;
Γιατί το να κάνεις μια διάγνωση δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Ένα έχω να πω: Όσοι πιστεύουν στον Θεό και όχι στην επιστήμη είναι οι ιδανικοί γιατροί.
Γιατί πολύ απλά Τον επικαλούνται για να Τους φωτίζει να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Ας έχουν παράδειγμα τους τον Άγιο Λουκά Συμφερουπόλεως που δεν είχε μόνο επιστημονική κατάρτιση, αλλά και αγάπη για τους ασθενείς.
Γράφει χαρακτηριστικά σε βιβλίο του:
«Ξεκινώντας την εξέταση, ο γιατρός πρέπει να έχει υπόψη του όχι μόνο την κοιλιακή χώρα, αλλά τον ασθενή εξ ολοκλήρου, τον οποίο δυστυχώς οι γιατροί συνήθως αποκαλούν «περίπτωση». Ο άνθρωπος φοβάται και είναι απελπισμένος, η καρδιά του σπαρταρά, όχι μόνο με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, αλλά και με τη μεταφορική της σημασία. Γι αυτό πρέπει να δυναμώσετε την καρδιά του όχι μόνο με κάμφορα ή digulen, αλλά πρέπει να απαλλάξετε τον ασθενή από το άγχος και την ψυχολογική φόρτιση. Ο ασθενής δεν πρέπει να δει το χειρουργικό τραπέζι, τα έτοιμα εργαλεία, τους ανθρώπους με ιατρικές μπλούζες, με τις μάσκες στα πρόσωπα και τα γάντια στα χέρια. Κοιμίστε τον εκτός του χώρου του χειρουργείου. Επίσης φροντίστε να είναι ζεστός καθ όλη τη διάρκεια της εγχειρήσεως, διότι είναι πάρα πολύ σημαντικό».
Λείψανο του Αγίου φυλάσσεται στη Μονή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένη στα Κομνηνά και κάθε Πέμπτη απόγευμα στις 5 γίνεται παράκληση.
Μοναδική θεραπεία βρίσκουμε στον Κύριο.
Μονόδρομος.

1 σχόλιο:

  1. O Άγιος Λουκάς είθε να είναι φάρος στο δρόμο όλων μας, και ιδιαίτερα των γιατρών. Εμείς οι γιατροί ξεπερνάμε σε απιστία όλους τους υπόλοιπους, ενώ κανονικά θα έπρεπε να είμαστε ακλόνητοι στην πίστη, με τόσα που μας έχει αξιώσει ο Θεός να δούμε. Δεν πρέπει να τρέμουμε μόνο για τη βλάβη που ενδεχομένως προκαλέσαμε στους ασθενείς μας, αλλά πολύ περισσότερο για το καλό που δεν κάναμε. Γιατί ο γιατρός έχει ένα πολύ μεγάλο προνόμιο, αλλά και ευθύνη ταυτόχρονα: Δε χρειάζεται να κουραστεί πολύ για να κάνει το καλό. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τους δούλους σου ιατρούς ταις του αγίου Λουκά πρεσβίαις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή