Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για τα σιγουράκια και την αγάπη μεταξύ μας


Καλή σας ημέρα!
Νέκρααααααααα που έγραψε και η φίλη μου η Κατερίνα.
Γενικά ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού στην Ελλάδα θυμίζει Μεξικό.
Τα σομπρέρο μας λείπουν.
Καθόμαστε και νομίζουμε ότι είμαστε κασκαντέρ σε ταινία.
Μετά όμως από την απόλυτη ησυχία, έρχεται ο πανικός.
Αν και πιστεύω ότι γενικά όλοι σ αυτή τη χώρα είμαστε επαναπαυμένοι στα σιγουράκια μας.
1 ο σιγουράκι: Έχουμε τη δουλειά μας, είμαστε ήσυχοι.
2 ο: Έχουμε λεφτά στην άκρη και τρώμε από αυτά. Τα έτοιμα όμως κάποτε τελειώνουν.
Λουφάζουμε ο καθένας στην πάρτη του και καλά είμαστε.
Πιστεύω όμως ότι ευτυχώς έχουμε μια συμπόνια μέσα μας για τον συνάνθρωπο.
Έστω και λίγοι να υπάρχουν σε κάθε γειτονιά αρκούνε νομίζω.
Επειδή όμως έρχεται χειμώνας και προβλέπεται δυσοίωνος ας αρχίσουμε από τώρα να οργανωνόμαστε.
Γνώμη μου είναι ότι όσοι πηγαίνουμε στην Εκκλησία θα μπορούσαμε να λειτουργήσουμε πλέον με την λογική της ενορίας.
Άλλωστε η πόλη έτσι δημιουργήθηκε: γύρω από κάθε ναό.
Να γνωριστούμε μεταξύ μας.
Ας αρχίσουμε να χαιρετιόμαστε για αρχή.
Μετά θα αρχίσουν να ζεσταίνονται οι καρδιές.
Αρκεί να έχουμε καλή διάθεση.
Θυμάμαι τον περασμένο χειμώνα στη Μητρόπολη ο π. Ιωακείμ ζήτησε βοήθεια για μια οικογένεια και η βοήθεια ήταν τόσο μεγάλη που οι άνθρωποι ζήτησαν να δοθούν τα τρόφιμα και αλλού!
Έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο.
Πρέπει να το καταλάβουμε όσο γίνεται νωρίτερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου