Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Το παράπονο του Οδυσσέα Ελύτη


Αναρωτιέμαι μερικές φορές:
Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.
Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.
Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές.
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις ,πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου.
Κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα 'ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.

4 σχόλια:

  1. ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ ΝΑΝΤΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΩΤΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝΕ ΚΑΙ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΒΡΙΣΚΟΥΝΕ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΕ ΟΛΑ.ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΣΕΙΣ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙΣ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΚΑΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ.ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΑ ΔΩ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΣ ΜΕ ΑΝΑΠΑΥΟΥΝΕ ΨΥΧΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΠΙΑΝΕΣΑΙ ΜΕΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΖΩΗΣ.ΕΥΓΕ ΑΔΕΛΦΟΥΛΑ ΜΑΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΩ ΣΤΟ F/B ΝΑΝΤΙΑ ΜΟΥ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα κα Θανάση μας. Σας ευχαριστώ πολύ που με τιμάται κάθε μέρα με τη φιλία σας. Χαίρομαι που μοιραζόμαστε μαζί καλές ανησυχίες. Φυσικά και μπορείτε να μοιραστείτε στο Facebook αναρτήσεις. Γι αυτό υπάρχει και το ιστολόγιο να το διαβάζουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Τώρα σκοπεύουμε να διοργανώσουμε ένα παζάρι με αντικείμενα που πρόκειται να χαρίσουμε αλλά και να πάρουμε. Ελάτε και εσείς στην Ξάνθη. Με μεγάλη μας χαρά να σας έχουμε κοντά μας. Περιμένω νέα σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΕΥΓΕ ΣΟΥ ΝΑΝΤΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΗΣ ΖΩΗ ΣΟΥ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να σαι καλά Δέσποινα και εσένα σου εύχομαι πάντα να έχεις την προστασία Της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή