Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: «ΤΟΛΜΗ ΣΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ»

Δὲν ἦταν καὶ τόσο ἁπλό  τὸ διάβημα τοῦ Ἰωσήφ. Ἀντίθετα, ἦταν ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνο νὰ παρουσιασθῆ σὲ μιὰ τόσο τραγικὴ στιγμὴ  ἀνοικτὰ φίλος ἑνὸς καταδίκου, ποὺ συγκὲντρωσε τὸ μίσος τῶν ἀρχόντων. Μποροῦσε νὰ τοῦ στοίχιση τὴν περιουσία καὶ τὴν ὑπόληψη του, πιθανῶς καί τήν ἴδια του τήν ζωή.  Ὁ Ἰωσὴφ ὅμως, παραμερίζει τοὺς φόβους καὶ μὲ τόλμη προχωρεῖ ἐκεῖ ποὺ ἡ συνείδηση τὸν καλεῖ. Ἀργότερα βλέπουμε νά ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά του καὶ μερικὲς ἄλλες μορφές, οἱ Μυροφόρες. Νύχτα ξεκινοῦν κι ἀψηφοῦν τοὺς κινδύνους, ποὺ διατρέχουν πλησιάζοντας τὸ μνῆμα ποὺ φρουροῦν Ρωμαῖοι στρατιῶτες.
Ἡ τόλμη τοῦἸωσὴφ καὶ τῶν Μυροφόρων προσφέρει καὶ σὲ μᾶς μιὰ εὐκαιρία νὰ θέσουμε στὸν ἑαυτὸ μας μερικὰἁπλά, πρακτικά, ἀλλὰ κρίσιμα καὶἐπίκαιρα ἐρωτήματα. Ἄραγε σήμερα ἐμεῖς, ποὺ θέλουμε νὰ λεγόμαστε μαθητές τοῦ Χριστοῦ, δείχνουμε ὅση πρέπει τόλμη στὴν ἐκπλήρωση τῶν καθηκόντων μας, τῶν μικρῶν ἤ τῶν μεγάλων, τῶν ἐπαγγελματικῶν ἤ τῶν οἰκογενειακῶν;  Πόσα ἐμπόδια ἔχει νά ἀντιπετωπίσει ὁ τίμιος ἄνθρωπος στήν καθημερινή βιοπάλη ποὺ χρειάζονται τὸ σπαθί τῆς χριστιανικῆς τόλμης γιὰ νὰ λυθοῦν.
Ἀλλά ἂν χρειάζεται θάρρος γιὰ νὰ ζήσουμε σὰν ἄτομα μὲ συνέπεια τὴ χριστιανική μας ζωή, ἀπαιτεῖται πολὺ περισσότερη τόλμη γιά τήν ἀναχαίτιση καί ἐξουδετέρωση τοῦ κακοῦ πού κατακλύζει τήν κοινωνία μας. Συχνὰ  συζητοῦμε  γιά τὴν ἐπέκταση τῆς ἐγκληματικότητας, γιὰ τὴν παρακμή, καὶ τὴν καταπάτηση τῶν οἰκογενειακῶν ἀρχῶν, γιὰ τὴν κυριαρχία τῆς ἀδικίας. Ἀλλά πόσοι ἀπὸ μᾶς ἀποφασίσαμε νὰ διαμαρτυρηθοῦμε; Διότι ὅταν μιλᾶμε γιά ἀντίσταση στό κακό δεν ἐννοοῦμε μιά ἁπλή παθητική ἄμυνα καί στεῖρα κριτική, ἀλλά μιά σοβαρή ἀποφασιστική προσπάθεια πού στιλιτεύει τό κακό καί ἐπαινεῖ τό κάθε καλό.
Πῶς ὅμως θά τονώσουμε τήν τόλμη μας; Τό πρῶτο πού θά βοηθήσει εἶναι ἡ συναίσθηση ὅτι ὑπακοῦμε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.  Ἕνα δεύτερο στήριγμα προσφέρει ἡ ἀλληλοενίσχυση.  Τό παράδειγμα τῶν μυροφόρων μᾶς δείχνει τόν δρόμο.  Δέν ἐνεργοῦν χωριστά, πηγαίνουν στό μνῆμα μαζί.  Συνεννοοῦνται, συντονίζουν τίς ἐνέργειες τους, γιατί ἡ συνεργασία στό καλό αὐξάνει πάντοτε τήν ἀποφασιστικότητα μας.  Ἕνα τρίτο εἶναι ἡ ἐμπιστοσύνη καί ὁ συνδεσμός μας μέ τόν Ἀναστάντα.
«Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ δυναμοῦντι με Χριστῷ», διαβεβαίωνε ἀπό τήν πεῖρα του ὁ Ἀπόστολος Παύλος. Γιατί προσέχουμε μόνο τά ἐμπόδια καί τίς δοκιμασίες καί λησμονοῦμε ὅτι ὁ Θεός ἐκεῖ ἀκριβῶς πού δέν τόν περιμένουμε ἐπεμβαίνει.                                          

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου