Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

ταραΝΑΚΟΥνήματα για την πείνα μέσα από την πένα


Γεια χαρά νταν!
Ντι ντιν νταν.
Τρελάθηκα; Πρέπει εκεί να το ρίξουμε για να επιβιώσουμε.
Όλοι έχουμε πέσει σε ένα απύθμενο χάλι.
Σε μια μιζέρια που δεν έχει τελειωμό.
Η κατάθλιψη και η μελαγχολία έγιναν οι καλύτερες φιλενάδες μας.
Μερικοί άρχισαν να αγοράζουν βιβλία με τίτλους: «Η πείνα», «Ο άγγελος της πείνας».
Βλέπεις τις λέξεις και τρομάζεις.
Πού να ζήσεις δηλαδή και την πραγματικότητα.
Έχετε προσέξει ότι στα σούπερ μάρκετ δεν επιτρέπουν να αγοράζεις πάνω από δέκα κιλά ζάχαρη;
Τι μας περιμένει Θεέ μου;
Θυμάμαι το μπαμπά μου που γέμιζε τα ντουλάπια μας με ζάχαρη (στην εποχή της αφθονίας) και του την έλεγα.
Ήρθε ο καιρός να τον μιμηθώ.

Όπως είπε η Λιάνα Κανέλλη για μια φραντζόλα και ένα μπουκάλι γάλα το χρόνο δίνουμε 950 ευρώ…
Σκεφτείτε τι δίνουμε για τα υπόλοιπα.
Ας δούμε το θετικό: Πέρυσι πήγαινα σε διατροφολόγο να χάσω κιλά.
Φέτος θα τα χάσω επειδή δεν θα υπάρχουν μπικικίνια.
Για να λέω όμως και την αλήθεια για εμάς που κάνουμε νηστείες δεν θα μας κακοφανεί.
Εμείς το κρέας το αποφεύγουμε αρκετές μέρες το χρόνο.
Γι αυτό το έκανε ο Τζέφρυ…
Όλα για το καλό μας.
Για τη σιλουέτα μας, για την άσκηση μας.
Αυτός όμως δεν είδα να στερείται από κάτι.
Και γενικώς οι βουλευτές.
Όχι ρε δεν θα χαλαστώ από εσάς.
Δεν έχετε τη δύναμη να μου καταστρέψετε την ψυχολογία.
Εμένα αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι οι κίνδυνοι εκτός χώρας.
Αν και οι εχθροί εντός συνόρων είναι περισσότεροι, υπόγειοι και ύπουλοι.
Αλλά με την πείνα κάτι θα κάνεις.
Με τον πόλεμο όμως τι;
Η μάνα μου λέει διαρκώς ότι έχουμε οικονομικό πόλεμο.
Στην τρίτη δημοτικού είχα γράψει σε έκθεση με θέμα: «Πόλεμος και Ειρήνη»: «Δεν είναι ωραίος ο πόλεμος γιατί δεν προλαβαίνεις να φας».
Τότε ούτε έτρωγα, ούτε μου άρεσε το φαγητό.
Αλλά αυτό το ρήμα: «Πρόλαβα» δεν κρύβει κάτι βαθύτερο;
Πού καιρός για τα πιο απλά και βασικά;
Καλό Σαββατοκύριακο.
Αν έχω κέφι θα γράψω και μέσα σ αυτό.
Ίδωμεν…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου