Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ

Φέτος δεν θα πάμε διακοπές. Ναι δεν μου αρέσει. Θυμώνω και νευριάζω αλλά από την άλλη σκέφτομαι αυτό το όμορφο τραγούδι του Χρήστου Θηβαίου:
Αφιερωμένο στον άντρα μου, στην αδελφή μου και στην οικογένεια της που μαζί την βγάλαμε το καλοκαίρι μέχρι στιγμής.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

❤Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας!!!❤

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει

❤Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας!!!❤

Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Ερμηνεία: Χρήστος Θηβαίος

Και όπως λέει ο Γιώργος Σεφέρης:
"Τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ ἔκανε ὁ θεὸς εἶναι τὸ μακρινὸ ταξίδι"
Από το ποίημα του Ὁ Στρατὴς ὁ θαλλασινὸς ἀνάμεσα στοὺς ἀγάπανθους

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου